Ασκήσεις για μη λεκτική επικοινωνία (Υλικό!)

Ένα εξαιρετικό έργο σε έντυπη μορφή και έτοιμο για εκτύπωση σας το κοινοποιούμε ώστε να μπορέσετε να το χρησιμοποιήσετε σε οποιαδήποτε περίπτωση μη λεκτικής επικοινωνίας.

Ασκήσεις μη λεκτικής επικοινωνίας by eidikidiapaidagogisi

Αυξημένος ο κίνδυνος αυτισμού για τα πρόωρα μωρά

Εμφανίζουν διαφορετικές και λιγότερο ανεπτυγμένες νευρωνικές διασυνδέσεις

Δομικές αλλαγές εμφανίζει ο εγκέφαλος των πρόωρων μωρών, σε σχέση με αυτά που γεννήθηκαν στην ώρα τους, οι οποίες πιθανώς αυξάνουν τον κίνδυνο για αυτισμό και άλλες νευροαναπτυξιακές διαταραχές.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο πρόωρος τοκετός αυξάνει τον κίνδυνο αυτισμού, Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), καθώς και άλλων διαταραχών που σχετίζονται με την ανεπαρκή ανάπτυξη του εγκεφάλου. Η νέα μελέτη φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτούς τους φόβους.


Οι ερευνητές του King's College του Λονδίνου, μεταξύ των οποίων ο Αντώνης Μακρόπουλος, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), με επικεφαλής τη Χίλαρι Τούλμιν, μελέτησαν σε ειδικά μηχανήματα μαγνητικής απεικόνισης τον εγκέφαλο 66 βρεφών, από τα οποία τα 47 είχαν γεννηθεί πρόωρα.


H συγκριτική μελέτη έδειξε ότι στα πρόωρα μωρά υπάρχουν διαφορετικές και λιγότερο ανεπτυγμένες νευρωνικές διασυνδέσεις. Επειδή στα έμβρυα μέσα στη μήτρα ο εγκέφαλος δημιουργεί με πολύ γρήγορο ρυθμό νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων κατά το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, εάν ένα μωρό γεννηθεί πρόωρα, αναγκαστικά αυτή η κρίσιμη τελευταία περίοδος εγκεφαλικής ανάπτυξης λαμβάνει χώρα εκτός της μήτρας και μέσα στη θερμοκοιτίδα, σε ένα περιβάλλον πολύ διαφορετικό.

Η μαγνητική απεικόνιση αποκάλυψε πως ο εγκέφαλος των πρόωρα γεννημένων μωρών εμφανίζει αυξημένες νευρωνικές συνδέσεις μόνο στη μία πλευρά του, ενώ σε άλλα σημεία του εγκεφάλου εμφανίζονται μειωμένες διασυνδέσεις μεταξύ του θαλάμου και άλλων ζωτικών εγκεφαλικών περιοχών.

«Τα πρόωρα μωρά κινδυνεύουν περισσότερο, τόσο από αυτισμό, όσο και από ΔΕΠΥ. Στην περίπτωση της τελευταίας, είναι κυρίως η ελλειμματική προσοχή που σχετίζεται με τον πρόωρο τοκετό» δήλωσε η κ. Τούλμιν και πρόσθεσε, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», ότι οι επιπτώσεις του πρόωρου τοκετού στον εγκέφαλο επιμένουν έως την ενηλικίωση.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι γονείς των πρόωρα γεννημένων παιδιών που εμφανίζουν ενδείξεις νοητικών προβλημάτων στην ηλικία των δύο ετών, πρέπει να δημιουργούν ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα, ώστε να ενεργοποιείται ο εγκέφαλος των παιδιών τους. 

Πηγή

Πώς θα καταλάβω αν πάσχει το παιδί από αισθητηριακή διαταραχή;

Η «αισθητηριακή διαταραχή επεξεργασίας» ή Sensory processing disorder, όπως αποκαλείται διεθνώς, είναι μία κατάσταση κατά την οποία ο εγκέφαλος δέχεται όλα τα ερεθίσματα, αλλά το νευρολογικό σύστημά του δεν καταφέρνει να τα «μεταφράσει».

Τα παιδιά που πάσχουν από ΑΔΕ (αισθητηριακή διαταραχή επεξεργασίας) συνήθως είτε ανταποκρίνονται υπέρμετρα σε μία αισθητική διέγερση είτε καθόλου, αν και οι γιατροί πιστεύουν ότι ένα παιδί μπορεί να παρουσιάζει και τις δύο αντιδράσεις, ανάλογα με την περίσταση.

Παγκοσμίως ένα στα είκοσι παιδιά παρουσιάζουν συμπτώματα ΑΔΕ, ικανά να επηρεάσουν την καθημερινότητά τους.

Πώς θα την αντιμετωπίσετε; Ο μοναδικός ενδεδειγμένος τρόπος είναι η εργοθεραπεία, την οποία ξεκινούν οι περισσότεροι από την ηλικία των τεσσάρων ετών, οπότε γίνεται συνήθως με βεβαιότητα και η διάγνωση της ΑΔΕ.



Ποια είναι τα συμπτώματα


Από 14 μηνών – 3,5 ετών

• δυσκολεύεται να φάει μόνο του
• αρνείται να πλησιάσει οποιονδήποτε, εκτός από τους γονείς και την νταντά
• δυσκολεύεται να αποκοιμηθεί ή κάνει ιδιαίτερα άστατο ύπνο
• εκνευρίζεται όταν το ντύνεται και δείχνει να αισθάνεται άβολα με τα ρούχα
• έχει δυσκολία να αλλάξει το επίκεντρο του ενδιαφέροντός του από μία δραστηριότητα σε άλλη
• δεν αντιλαμβάνεται τον πόνο ή αργεί να αντιδράσει σε αυτόν
• δεν μπορεί να ηρεμήσει με μία πιπίλα, ένα παιχνίδι ή την αγκαλιά του γονιού
• έχει έλλειψη ισορροπίας
• τρομάζει εύκολα
• είναι υπερκινητικό
• καθυστερεί να μπουσουλήσει, να περπατήσει, να τρέξει


Από 3,5 ετών – 6 έτων

• δυσκολεύεται να εκπαιδευτεί για την τουαλέτα
• απεχθάνεται τις οσμές, το άγγιγμα και τη φασαρία
• δυσκολεύεται ή αρνείται να ντυθεί μόνο του
• έχει δυσκολίες να μάθει να κάνει νέα πράγματα
• δυσκολία στην ισορροπία
• δεν κάνει φίλους είτε γιατί είναι εχθρικό είτε γιατί είναι ντροπαλό
• δυσκολεύεται σε κάθε αλλαγή
• έχει ξαφνικές εναλλαγές συναισθημάτων
• δεν καταλαβαίνετε τον λόγο του
• δεν αντιλαμβάνεται τις προφορικές οδηγίες

Τα παραπάνω συμπτώματα παρατηρούνται στον υπερθετικό βαθμό σε ένα παιδί, που αντιμετωπίζει ΑΔΕ και τις περισσότερες φορές παρουσιάζει περισσότερα από ένα. Διαβάζοντας τα συμπτώματα, μην βιαστείτε να αναγνωρίσετε το παιδί σας σε κάθε περίπτωση. Εάν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία, καλύτερα αν ζητήσετε την αξιολόγηση από έναν ειδικό.

Πηγή

ΣΤΟΜΑΤΟΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ (ΣΥΣΤΗΜΑ M.O.R.E.)

Γενικές πληροφορίες για την θεραπεία M.O.R.E.

Η θεραπεία M.O.R.E.(Motor-Oral-Respiration-Eye) εφαρμόζεται σε παιδιά με νευρο-εξελικτικές δυσκολίες και δυσκολίες αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Βασίζεται στην νευροφυσιολογική εξέλιξη του στόματος με την λειτουργία της αναπνοής, της κίνησης των ματιών, της προσοχής- συγκέντρωσης, της μάθησης και της εγρήγορσης, της αυτορύθμισης, της οπτικής και ακουστικής  αντίληψης καθώς και της σημαντικότατης συνεργίας Απομύζησης-Κατάποσης-Αναπνοής.

Εφαρμόζεται με ειδικό πρωτόκολλο ,απαιτεί εξειδίκευση και χρησιμοποιείται από λογοθεραπευτή-εργοθεραπευτή-φυσιοθεραπευτή.

Το σύστημα M.O.R.E περιλαμβάνει αναπνευστικές ασκήσεις καθώς και χρήση σφυριχτρών διαφορετικού βαθμού δυσκολίας σε επίπεδο κινητικό, στοματικό και οπτικό.

Η Patricia Oetter, (MA,OTR/L.FAOTA), είναι η θεμελιώτρια του συστήματος M.O.R.E. Η  Eileen Richter, (MPH,OTR,FAOTA) και η Sheila M. Frick (OTR)  βοήθησαν σημαντικά στην περαιτέρω ανάπτυξη του θεραπευτικού μοντέλου.

Ο στόχος του συστήματος M.O.R.E είναι –αναλόγως την διάγνωση-  η βελτίωση  των δυσκολιών που παρατηρούνται σε κάθε περίπτωση και δυσχεραίνουν την στοματο-αναπνευστική λειτουργία(συγχρονισμός απομύζησης-κατάποσης-αναπνοής, κινητικός συντονισμός) καθώς και των δυσκολιών αισθητηριακής ολοκλήρωσης( οπτική, απτική, ακουστική αμυντικότητα, δυσκολίες στην ισορροπία  και τον κινητικό σχεδιασμό, δυσκολίες αμφίπλευρου συντονισμού, δυσκολίες στην αισθητηριακή ρύθμιση, μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολίες χωροχρονικής οργάνωσης, υπερκινητικότητα κ.α.).

 

 Πότε και γιατί χρησιμοποιείται;

Η θεραπεία M.O.R.E χρησιμοποιείται σε παιδιά με :

 §  Αναπτυξιακές Διαταραχές-Αυτισμός

Στις αναπτυξιακές διαταραχές παρατηρούνται δυσκολίες αισθητηριακής ολοκλήρωσης(συνήθως αμυντικότητες) ενώ παράλληλα συνήθως συνυπάρχουν και άλλες δυσκολίες όπως προσοχής-συγκέντρωσης, οπτικής και ακουστικής αντίληψης, υπερκινητικότητας κ.α. Η θεραπεία M.O.R.E βοηθάει στην μείωση μέχρι και εξάλειψη των συμπτωμάτων που συνυπάρχουν λόγω της διαταραχής.

 §  Εγκεφαλική Παράλυση

Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν κυρίως δυσκολίες στην λειτουργία της αναπνοής,-σε βαρύτερες περιπτώσεις στον συγχρονισμό Απομύζησης-Κατάποσης-Αναπνοής-,ενίοτε στην οπτική και ακουστική αντίληψη, στον οπτικοκινητικό συντονισμό, στην άρθρωση κ.α. Χρησιμοποιώντας για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα την θεραπεία M.O.R.E.σε ήπιες περιπτώσεις παρατηρείται εξάλειψη των δυσκολιών ενώ σε βαρύτερες καταστάσεις μείωση της συμπτωματολογίας που εμφανίζουν τα παιδιά.

 §  Σύνδρομα

Παιδιά με διαφορετικά είδη συνδρόμων μπορεί να παρουσιάζουν κοινές δυσκολίες όσο αναφορά την μάθηση, την αναπνοή, την προσοχή-συγκέντρωση, τον συγχρονισμό Απομύζησης-Κατάποσης –Αναπνοής, τον στοματοκινητικό συντονισμό, την άρθρωση κ.α. Εδώ το σύστημα M.O.R.E.  χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως ανάλογα με τις εκάστοτε δυσκολίες που παρατηρούνται.

 §  Διαταραχές Μάσησης-Κατάποσης

Στα παιδιά με δυσκολίες στην μάσηση-κατάποση συνήθως παρατηρούνται δυσκολίες στον συγχρονισμό Απομύζησης-Κατάποσης –Αναπνοής,σε περιπτώσεις κυρίως όπου η συγκεκριμένη  δυσκολία είναι ένα από τα συνοδά χαρακτηριστικά μιας ευρύτερης διαταραχής ή πάθησης. Σε πιο ήπιες περιπτώσεις παρατηρούνται δυσκολίες αισθητηριακής ολοκλήρωσης (π.χ. οπτική-ακουστική-στοματική αμυντικότητα). Η θεραπεία M.O.R.E.διαφοροποιείται ανάλογα με τους στόχους που έχει θέσει ο θεραπευτής(αναπνευστικές ασκήσεις, χρήση σφυριχτρών ).

 §  Ψυχοκινητική Καθυστέρηση

Στην ψυχοκινητική καθυστέρηση δυσκολίες παρατηρούνται σε ποικίλους τομείς. Η θεραπεία M.O.R.E. βοηθάει στην βελτίωση κυρίως δυσκολιών αισθητηριακής ολοκλήρωσης, ενδυναμώνει τους μύες του προσώπου όταν κρίνεται απαραίτητο(με χρήση σφυριχτρών) ενώ παράλληλα μπορεί να χρειαστεί (εάν υπάρχει δυσκολία στον συντονισμό αναπνοής) πρόγραμμα με αναπνευστικές ασκήσεις.

 §  Διαταραχή στη Ροή της Ομιλίας(Τραυλισμός)
Το σύστημα M.O.R.E., εντάσσοντάς το στο λογοθεραπευτικό πρόγραμμα, βοηθάει τα παιδιά με διαταραχή στην ροή της ομιλίας, μέσω των αναπνευστικών ασκήσεων καθώς και την χρήση των σφυριχτρών  για καλύτερο συντονισμό της αναπνοής και βελτίωση του ρυθμού ομιλίας.

 §  Καθυστέρηση Λόγου-Ομιλίας, Ανωριμότητα

Τα παιδιά με καθυστέρηση λόγου-ομιλίας δεν αναπτύσσουν συγκεκριμένες δυσκολίες. Μπορεί όμως να εμφανιστούν δυσκολίες αισθητηριακής ολοκλήρωσης και η χρήση της θεραπείας του M.O.R.E. να συμβάλλει στην εξάλειψη συμπτωμάτων.

 §  Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής –Υπερκινητικότητα

Στα παιδιά με Δ.Ε.Π.Υ. η θεραπεία M.O.R.E. μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βελτίωση της προσοχής και συγκέντρωσης καθώς και μείωση της υπερκινητικότητας .

Πηγή

Λόγοι που το παιδί ξαφνικά δε θέλει το σχολείο

 

Σχολική άρνηση

Μια  δυσκολία που πρέπει να αναφερθεί σε σχέση με τις σχολικές επιδόσεις είναι μια κατάσταση η οποία έχει αναγνωριστεί από το 1941 και αρχικά ονομάστηκε «σχολική φοβία·, πλέον, όμως. αποκαλείται «σχολική άρνηση» Μια ανάλυση της ερευνητικής βιβλιογραφίας που έγίνε από τη Γουόντα Φρεμόντ το 2003 δείχνει ότι η πάθηση αυτή επηρεάζει ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών.  Αν δεν αντιμετωπιστεί η πάθηση αυτή, αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος το άτομο νο παρουσιάσει μακροχρόνιες ψυχιατρικές διαταραχές σε μεγαλύτερη ηλικία.

Aπό τον συγγραφέα και θεραπευτή James A. Powel

Ο όρος υποδηλώνει ότι το παιδί φοβάται για κάποιο λόγο την κατασταση στο σχολείο και ως εκ τούτου γίνετα και όλο και πιο ανήσυχο καθώς πλησιάζει στον χώρο του σχολείου. Παρ' όλα αυτά. σπάνια ο φόβος οφείλεται στο ίδιο το σχολείο.

 Αντ' αυτου, συνήθως υπάρχουν δύο υποσύνολα αυτής της αγχώδους διαταραχής, τα οποία πρέπει να αναγνωρίσουμε:

• Αυτό στο οποίο υπάρχει κάτι ή κάποιος στο σχολείο που το παιδί φοβάται να συναντήσει

• Αυτό στο οποίο το παιδί φοβάται να βρίσκεται μακριά από το περιβάλλον του σπιτιού.

Και τα δύο προβλήματα μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα τον φόβο που περιβάλλει το να πηγαίνει το παιδί στο σχολείο του.

Στην πρώτη περίπτωση, ο φόβος μπορεί να οφείλεται σε άτομα που επιδίδονται σε σχολικό εκφοβισμό ή σε ομάδες οι οποίες έχουν την τάση να αποκλείουν το παιδί. Οι ενήλικες αποφεύγουν τις καταστάσεις που τους προκαλούν αμηχανία και τα παιδιά αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο ίσως.

Πολύ μεγαλύτερη διάφορά των παιδιών με τους ενήλικες είναι η τάση των παιδιών να μη δείχνουν ή να μην αναγνωρίζουν τον φόβο τους για αυτό που είναι και, αντ' αυτού, να εκφράζουν τον φόβο τους ως θυμό. Τα μεγαλύτερα παιδιά συχνά λένε ότι απλώς δεν θέλουν να πάνε σχολείο και εξοργίζονται όταν προσπαθείτε να τα ρωτήσετε γιατί δεν θέλουν να πάνε σχολείο.

Ως γονιός πρέπει να ακούσετε το μήνυμα που κρύβεται πίσω από τις λεξεις του παιδιού σάς και να μην αρκεστείτε σε αυτό που βρίσκονται στην επιφάνεια:

• Ο θυμός που εκφράζουν είναι εντελώς δυσανάλογος με τον λόγο για τον οποίο σας λένε ότι δεν θέλουν να πάνε σχολείο.

• Είναι η αντίδραση τους αυτή κάτι που δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα τους όσον αφορά τον τρόπο που αντιδρούν στις καταστάσεις;

Αν είναι έτσι. τότε το πιο πιθανό είναι ότι ο θυμός τους στην πραγματικότητα είναι εκδήλωση φόβου ή άγχους

Το να μιλήσετε με το παιδί σας σχετικά με το τι είναι αυτό που φοβάται και μετά να συζητήσετε τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος θα βοηθήσει πολύ περισσότερο στο να βρεθεί λύση γιο την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από το να του μιλήσετε με λογικά επιχειρήματα για την ανάγκη να πάει στο σχολείο και την αξία μια καλής εκπαίδευσης, Αυτή είναι μια κατάσταση που δίνεται στον γονιό η ευκαιρία να διδάξει το παιδί πώς να χειρίζεται τους ανθρώπους ή τις ομάδες που το τρομοκρατούν. και είναι μια ευκαιρία που πρέπει να την αρπάξει.

Στο δεύτερο υποσύνολο των σχολικών αρνήσεων, στο οποίο το παιδί έχει μια αίσθηση φόβου που σχετίζεται με κάποια κατάσταση στο σπίτι, το παιδί δεν πάει στο σχολείο επειδή δεν θέλει να απομακρυνθεί από το περιβάλλον του σπιτιού. Τα τυπικά προβλήματα τα οποία μπορεί να δημιουργούν αυτήν την αίσθηση στο παιδί περιλαμβάνουν γονείς που τσακώνονται διορκώς και είναι στα όρια ενός χωρισμού ή διαζυγίου Αλλα παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι μια κατάσταση στην οποίο ο ενας γονιός έχει κάποια εξωσυζυγική σχέση την οποίο γνωρίζει το παιδί ή μια οικονομική κρίση που βιώνει η οικογένεια ναι που απειλεί την ικανότητα της οικογένειας να μείνει ενωμενη. Μια αλλη τυπική ανησυχία είναι η απουσία ή η πιθανή απουσία κάποιου μέλους της οικογένειας εξαιτίας.  π χ . κάποιος επικείμενης στρατιωτικής αποστολής. 

Απόσπασμα από το βιβλίο Οικογενειακή Ψυχολογία. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Μεταίμιο για την ευγενική παραχώρηση του υλικού

Πηγή

Ένα πείραμα που θα διχάσει.....Πώς θα αντιδρούσατε εσείς; ! THE EYES OF A CHILD // Noémi Association

Ζήτησαν από γονείς και παιδιά να μιμηθούν τις κινήσεις άλλων ανθρώπων. Διασκεδαστικό. Τι γίνεται όμως όταν στην οθόνη εμφανίζεται παιδί με αναπηρία;

Το γαλλικό ίδρυμα για παιδιά με αναπηρία «Noemi» θέλει να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία μας κοιτά ανθρώπους με αναπηρίες. Απόστολή του να βελτιώσει την καθημερινότητά τους. θέλει να μας κάνει να κοιτάξουμε αυτούς τους ανθρώπους με ένα θετικό τρόπο και να σεβαστούμε την αξιοπρέπειά τους, αλλά και να φέρουμε χαρά και ευτυχία στη ζωή τους.

Στο πλαίσιο ενός κοινωνικού πειράματος, ζήτησαν από κάποιους γονείς να συμμετάσχουν με τα παιδιά τους σε ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι - κοινωνικό πείραμα.

Τους χώριζε ένας τοίχος για να μην μπορεί να δει ο ένας τον άλλο, και τους έβαλαν να κοιτούν σε μία οθόνη, ζητώντας τους να αντιγράψουν τις γκριμάτσες που θα έβλεπαν.

Τι γίνεται όμως όταν στην οθόνη εμφανίζεται ένα παιδί με αναπηρία;

Οι ενήλικες σταματούν να μιμούνται τις γκριμάτσες τους ενώ τα παιδιά, συνεχίζουν.

Γιατί τα παιδιά δεν ξέρουν να κάνουν διακρίσεις.

Αυτός ήταν και ο σκοπός του παιχνιδιού. Να παρακινήσουν τον κόσμο να αντιμετωπίζει τα άτομα με ειδικές ανάγκες σαν φυσιολογικούς ανθρώπους, χωρίς να τους λυπάται και χωρίς να γυρνά το βλέμμα του αλλού.

 

Πηγή

Αυτισμός: Με ποιες μορφές εμφανίζεται;

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αυτισμού; Πώς γίνεται η διάγνωση την νόσου και ποια η σχέση της με την εξαιρετική ευφυΐα;

Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη νευροψυχιατρική διαταραχή, που απομονώνει από τον υπόλοιπο κόσμο το παιδί που πάσχει. Εκδηλώνεται πριν το παιδί γίνει 3 ετών και διαρκεί μια ζωή. Εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στα αγόρια, από ό,τι στα κορίτσια- η αναλογία είναι 4 αγόρια, 1 κορίτσι.
Ο παιδικός αυτισμός εμφανίζει ως συμπτώματα τη δυσκολία εκφραστικότητας και πλαστικότητας στις κινήσεις, αλλά και τη δυσκολία στην κατανόηση των συναισθημάτων. Πολλοί εμφανίζουν ψυχαναγκαστικά συμπτώματα, για παράδειγμα έχουν την τάση να επαναλαμβάνουν κινήσεις ή καθημερινές συνήθεις με εμμονικό τρόπο.

Ενώ κάποια παιδιά με αυτισμό αργούν πολύ να μιλήσουν, άλλα πάλι μαθαίνουν να μιλούν από πολύ νωρίς. Κάποιοι αντιμετωπίζουν προβλήματα στην κίνηση, ενώ άλλοι παρουσιάζουν εξαιρετικές ικανότητες στην απομνημόνευση ή την αριθμητική. Κοινό γνώρισμα των περισσότερων ατόμων με αυτισμό είναι εντούτοις η δυσκολία στην αλληλεπίδραση με άλλους και στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων.

http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://img.medicalxpress.com/newman/gfx/news/hires/2013/exploringabr.jpg&imgrefurl=http://medicalxpress.com/news/2013-04-reveals-linguistic-deficits-autistic-children.html&h=313&w=368&tbnid=y7wv2WYGbdDusM:&zoom=1&docid=EVQ7JNiLxfs2AM&ei=Nq5EVa-zJYffU6WRgNAI&tbm=isch&ved=0CHsQMyhTMFM
Μια από τις περιπτώσεις αυτισμού, εμφανίζεται με τη μορφή εξαιρετικών μαθησιακών δυνατοτήτων ή πιο απλά εξαιρετικής ευφυΐας. Πολλοί από τους ανθρώπους με αυτισμό, παρουσιάζουν εξαιρετικές επιδόσεις στα μαθηματικά, τη μουσική και γενικότερα τις φυσικές επιστήμες και τις τέχνες. Ωστόσο, όλοι οι αυτιστικοί δεν σημαίνει κατ´ ανάγκην ότι είναι και ιδιοφυίες. Όμως οι ιδιοφυίες με αυτισμό, παρά τις σπάνιες νοητικές τους δεξιότητες δυσκολεύονται να οργανώσουν και να διαχειριστούν απλές πτυχές της καθημερινής ζωής. Πολλοί δυσκολεύονται να μαγειρέψουν ή ακόμη και να ντυθούν, ενώ συχνότερα είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Αλλά και πάλι, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή…Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 100 γνωστές περιπτώσεις αυτιστικών που διακρίνονται για τις διανοητικές τους επιδόσεις.
Παλαιότερα, οι ειδικοί ξεχώριζαν εντελώς τον αυτισμό από το σύνδρομο ‘Ασπεργκερ. Σήμερα δέχονται πως υπάρχουν κοινά σημεία, παρά τις διακυμάνσεις ως προς τα συμπτώματα που εμφανίζουν. Εγκεφαλογραφήματα σε άτομα με αυτισμό, δείχνουν ότι ενίοτε ορισμένες εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με την ομιλία, τη μνήμη ή τα συναισθήματα, έχουν μειωμένη δραστηριότητα. Από την άλλη πλευρά, περιοχές του εγκεφάλου που εμφανίζουν εντονότερη δραστηριότητα, είναι αυτές που σχετίζονται με την επεξεργασία αντικειμένων, όπως και των ειδικότερων μερών ενός συνόλου.
H διάγνωση του αυτισμού παραμένει υποκειμενική και γίνεται ύστερα από μελέτη της συμπεριφοράς του ατόμου από νευρολόγους ή ψυχιάτρους. Μάλιστα όσο πιο περίπλοκη είναι η εκδήλωση του αυτισμού, τόσο πιο δύσκολα οι ειδικοί μπορούν να προσδιορίσουν ποιες περιπτώσεις αποτελούν όντως αυτισμό και ποιες όχι. Ωστόσο, μέχρι σήμερα τα όρια μεταξύ του χαρακτηρισμού του αυτισμού ως ασθένειας ή από την άλλη πλευρά, ως ειδικής εκδήλωσης της συμπεριφοράς, παραμένουν ασαφή, μιας και όλοι οι άνθρωποι, δεν αναπτύσσουν με τον ίδιο τρόπο τις κοινωνικές και νοητικές τους δεξιότητες.

Πηγή