Οδηγός ενημέρωσης σε σχέση με την βίαιη συμπεριφορά ( 141 σελίδες)

πηγη

Ένας χρήσιμος ενημερωτικός οδηγός

Για να μπορέσετε να τον δείτε πατήστε εδώ

Δραστηριότητες που θα βελτιώσουν τη μνήμη σας!

 

πηγη

Παζλ και Παιχνίδια λέξεων

Μια άλλη άσκηση του εγκεφάλου που θα εμπλουτίσει τις γενικές σας γνώσεις, βοηθώντας σας παράλληλα να αποτρέψετε την απώλεια μνήμης, είναι τα παιχνίδια λέξεων ή η επίλυση σταυρόλεξων και άλλων παζλ. Μπορεί να Sudoku, μπορεί και ένα παιχνίδι Scrabble. Ό, τι σας ελκύει, αρκεί να διεγείρει το μυαλό σας με νέες λέξεις, οι οποίες σας επιτρέπουν να τις συνδέσετε με αντικείμενα ή ενέργειες. Είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο πως παιχνίδια λέξεων σε καθημερινή βάση μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη της μουσικής!

Μουσική και μουσικοθεραπεία (γνωστή και ως μελωθεραπεία) παρέχουν εξαιρετική άσκηση του εγκεφάλου, καθώς όχι μόνο βελτιώνουν τη συγκέντρωση, αλλά υποστηρίζουν την υγιή μακροπρόθεσμη γνωστική λειτουργία. Την ίδια ώρα που η κλασική μουσική μπορεί να βοηθήσει αποδεδειγμένα τα μωρά και τα μικρά παιδιά να ενισχύσουν την πνευματική τους υγεία και να βελτιώσουν τη λεκτική τους ευχέρεια, όλα τα είδη μουσικής είναι μια καλή «θεραπεία» για την απώλεια μνήμης. Απλά ακούστε την αγαπημένη σας μουσική σε καθημερινή βάση και προσπαθήστε να θυμηθείτε τη μελωδία ή τους στίχους. Για καλύτερα αποτελέσματα σιγοτραγουδήστε (ναι, πιάνει και το μουρμουρητό!), ενώ θα το βρείτε τόσο χρήσιμο, όσο και διασκεδαστικό!

Μην ντρέπεστε να μιλήσετε στον... εαυτό σας!

Καλύτερα βέβαια θα ήταν να μην το κάνετε δημοσίως, ωστόσο μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που μιλούν στους εαυτούς τους διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης γεροντικής άνοιας. Μιλήστε στον εαυτό σας, πείτε του ακόμα και ιστορίες και μόλις βρήκατε έναν ακόμα εξαιρετικό τρόπο για να καθυστερήσετε την απώλεια της μνήμης σας, αλλά και μία ιδανική «συναισθηματική άσκηση». Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι η διήγηση ιστοριών έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της νόσου του Alzheimer, ενώ έχει αποδειχθεί χρήσιμη για τη βελτίωση της λειτουργίας της μνήμης, βοηθώντας στη διατήρηση περισσότερων πληροφοριών!

Διαβάστε διαφορετικά βιβλία και προσπαθήστε να θυμηθείτε την πλοκή!

Ποιος δεν απολαμβάνει ένα καλό βιβλίο κάθε τόσο; Σίγουρα όσοι το χρησιμοποιούν αντί για… υπνωτικά, ωστόσο φέρεται να μην ισχύει μόνο το ρητό ότι όποιος δε διαβάζει ζει μόνο μία ζωή και ένας που διαβάζει χιλιάδες. Και αυτό γιατί μία από τις καλύτερες ασκήσεις μυαλού που μπορείτε να κάνετε για να αντισταθείτε στην απώλεια μνήμης είναι το διάβασμα. Διαβάστε όσο μπορείτε και όσο πιο συχνά μπορείτε! Από βιβλία και δοκίμια, μέχρι άρθρα εφημερίδων και περιοδικών! Οτιδήποτε εφιστά την προσοχή σας! Μπορείτε να διαβάζετε στον ελεύθερο χρόνο σας στο σπίτι, στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή ακόμα και όταν περιμένετε στην ουρά! Εξαιρετικό τιπ: Προσπαθήστε να θυμηθείτε την πλοκή των βιβλίων που διαβάσατε πριν αρκετό καιρό και σίγουρα θα ενισχύσετε τη μνήμη σας!

Παιχνίδια του… μυαλού

Υπάρχουν πολλά παιχνίδια/ασκήσεις εκεί έξω που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την «τόνωση» των λειτουργιών του εγκεφάλου σας. Ειδικά ό,τι απαιτεί ταυτόχρονη χρήση χεριών και ματιών ενισχύει σημαντικά την πρόληψη ενάντια στην απώλεια μνήμης. Δε χρειάζεται να κουραστείτε με απαιτητικές ασκήσεις του εγκεφάλου. Μπορείτε να βασιστείτε σε εύκολες ή μέτριες ασκήσεις που ενεργοποιούν τους νευρώνες, στέλνοντας άμεσα μηνύματα στο νευρικό σύστημα και βοηθώντας στην ενδυνάμωση της μνήμης σας.

Μνημονική μέθοδος!

Last but not least, όχι η μνημονιακή με την οποία (ξε)χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια, αλλά η μνημονική μέθοδος! Για παράδειγμα, μπορείτε να συνδέσετε μια οπτική εικόνα με ένα όνομα ή μια λέξη προκειμένου να σας βοηθήσει να θυμάστε ένα πρόσωπο, ή μπορείτε να συνδέσετε ένα αρκτικόλεξο με μία μεγαλύτερη λέξη. Από την άλλη, παρηχήσεις, ομοιοκαταληξίες και αστεία είναι τρεις ακόμη... τρόποι για να θυμηθείτε ονόματα, γεγονότα, στοιχεία και άλλες σημαντικές πληροφορίες.

Διαβάστε περισσότερα

Πηγη

Μήπως ο συντροφός μου έχει σύνδρομο Asperger;

 

Όταν ο σύντροφός μου αδιαφορεί για τα συναισθήματά μου: Μήπως έχει σύνδρομο Asperger;

Γιατί επιλέγουμε έναν/μία σύντροφο με σύνδρομο Asperger; Ποια τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στη σχέση; Γιατί η διάγνωση μπορεί να σώσει τησχέση;

Το σύνδρομο Asperger ανήκει στο φάσμα των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών και εκδηλώνεται από την παιδική ηλικία. Πρώτoς το μελέτησε και το περιέγραψε ο ψυχίατρος Hans Asperger, απ' όπου πήρε και το όνομά του. Η επίσημη αναγνώριση στο Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών διαταραχών (DSM) έγινε μετά το 1994. Έως τότε, πολλοί ενήλικες δεν είχαν διαγνωστεί, συνεπώς δεν δέχτηκαν ειδική θεραπεία ως παιδιά.

Ως ενήλικες, που μόλις τώρα ανακαλύπτουν ότι έχουν το συγκεκριμένο σύνδρομο, η διάγνωση για εκείνους/εκείνες είναι μια ανακούφιση, καθώς ανακαλύπτουν πως o λόγος που είχαν δυσκολίες κυρίως με τις σχέσεις δεν οφείλεται στους ίδιους.

Στα περισσότερα παιδιά οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν βελτιώνονται μέσα από τη θεραπευτική παρέμβαση μέχρι την ενηλικίωσή τους, όμως οι δυσκολίες στις κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες μπορεί να επιμείνουν. Οι τομείς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες τα άτομα με το σύνδρομο Asperger αφορούν το τρίπτυχο κοινωνική αλληλεπίδραση-κοινωνική επικοινωνία-κοινωνική φαντασία. Η μεγαλύτερη δυσκολία αφορά στην ενσυναίσθηση, δηλ. το να μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά τις προθέσεις κάποιου.


Για παράδειγμα, μια πράξη καλοσύνης ή συμπόνιας μπορεί να γίνει αντιληπτή από το άτομο με σύνδρομο Asperger ως σήμα ενός βαθύτερου ενδιαφέροντος, πιο προσωπικού ή να ξεκινήσουν μια συζήτηση για θέμα προσωπικού τους ενδιαφέροντος και να μην αντιληφθούν τη δυσφορία του ακροατή. Επειδή ακριβώς δυσκολεύονται να μπουν στη θέση του άλλου πολλές φορές παρεξηγούνται και χαρακτηρίζονται ως εγωιστές και πεισματάρηδες.



Το σύνδρομο Asperger δεν αποτελεί πλέον ταμπού. Πολλοί επώνυμοι έχουν παραδεχτεί δημοσίως στον περιοδικό Τύπο ότι έχουν διαγνωστεί με το συγκεκριμένο σύνδρομο -ανάμεσα τους ο Νταν Ακρόιντ, η Σούζαν Μπόιλ και η Ντάριλ Χάνα. Φαινομενικά τελειομανείς, πειθαρχημένοι και παραγωγικοί στον τομέα της προτίμησής τους, ξεχωρίζουν σε κάθε τομέα, με τον οποίο θα αποφασίσουν να ασχοληθούν. Τα επαγγέλματα, στα οποία συνήθως διαπρέπουν είναι στην επιστήμη των υπολογιστών, στα μαθηματικά, τη λογιστική, τη μηχανολογία ή τη βιβλιοθηκονομία..

Η αδυναμία στην έκφραση των συναισθημάτων - Πρόκληση για τη σχέση/γάμο.

«Μιλούσε  πάντα τη γλώσσα της καρδιάς με μια αδέξια ξενική προφορά»

«Αυτό που με γοήτευε είναι ότι με διεκδικούσε με έναν τρόπο εμμονικό-αισθανόμουν σημαντικός/κη…!»

Εκ πρώτης όψεως οι άνδρες με σύνδρομο Asperger κερδίζουν τις εντυπώσεις στο αντίθετο φύλο καθώς είναι ευγενικοί, πολύ εξυπηρετικοί και εξαίρετοι ακροατές. Όταν ερωτεύονται, είναι πιστοί και τροφοδοτούν με την αποκλειστική προσοχή τους το άτομο του ενδιαφέροντός τους.  H αφοσίωσή τους στη σύντροφο είναι ολοκληρωτική. Η ρομαντική σχέση για εκείνους είναι σε προτεραιότητα, συνεπώς η αντροπαρέα έρχεται δεύτερη -δηλ. σπάνια θα προτιμήσουν να ακυρώσουν ένα ραντεβού, προκειμένου να δουν έναν αγώνα μαζί με την παρέα τους.

Για τις γυναίκες που έχουν ανάγκη την προσοχή και το αίσθημα ασφάλειας, η επιβεβαίωση που παίρνουν από έναν τέτοιον άνδρα θεωρείται σημαντικό προτέρημα και είναι αυτό που συνήθως παίζει τον κυρίαρχο λόγο στην απόφαση να τους επιλέξουν για συζύγους.

Οι άνδρες με σύνδρομο Asperger τείνουν να ερωτεύονται γυναίκες με άριστες επικοινωνιακές δεξιότητες και διαισθητική κοινωνική γνώση. Η ιδανική σύντροφος για εκείνους λειτουργεί ως κοινωνική διερμηνέας. Το άλλο τους μισό πρέπει να είναι πρόθυμο να αναλάβει, εκτός από το συντροφικό, και έναν πιο μητρικό ρόλο.

Για τις γυναίκες με σύνδρομο Asperger, το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο συμπεριφοράς που έλκει τους άνδρες είναι η κοινωνική ανωριμότητα η οποία εκφράζεται μέσα από το χαριτωμένο αυθορμητισμό. Για κάποιους άνδρες είναι ερωτεύσιμο το να νιώθουν σημαντικοί μέσα από τη σχέση τους με μια γυναίκα που τους δείχνει πόσο πολύ τους χρειάζεται.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά άτομα με το συγκεκριμένο σύνδρομο, επειδή ενδεχομένως, εξαιτίας των ελλιπών κοινωνικών δεξιοτήτων, να έχουν βιώσει την απόρριψη από την τρυφερή ηλικία της εφηβείας, να μην θέτουν υψηλές προσδοκίες από τους άλλους και να είναι πιο δεκτικοί σε καταχρηστικές συμπεριφορές και διάφορες μορφές κακοποίησης (ψυχολογική και σωματική).

«Αγαπώ τους εσωστρεφείς… που δεν σπαταλούν τις λέξεις»

 

«Μάλλον δεν συμπαθεί τους φίλους μου»

Επειδή έχουν περιορισμένο ρεπερτόριο ενδιαφερόντων σε φιλικό επίπεδο συναναστρέφονται κυρίως με άτομα από τον εργασιακό χώρο όπου μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα. Ουσιαστικά οι κοινωνική τους ζωή σχετίζεται την εργασία τους.

Όταν βρεθούν σε μια παρέα με διαφορετικά ενδιαφέροντα από εκείνους θα βιώσουν κοινωνική αμηχανία, διότι δυσκολεύονται στην κατανόηση του σαρκαστικού χιούμορ,  των αφηρημένων εννοιών, και των αλληγοριών. 

Η δημιουργία και διατήρηση φιλικών σχέσεων δεν είναι εύκολο για εκείνους, αλλά όταν τα καταφέρουν είναι πολύ καλοί φίλοι. Δεν θεωρούνται κοινωνικά άτομα, διότι επιλέγουν να μιλάνε μόνο σε ανθρώπους που συμπαθούν. Κάποιοι εμφανίζουν επιλεκτική αλαλία, δηλαδή δεν απευθύνουν το λόγο σε όποιον δεν τους είναι αρεστός.

«Δεν ξέρω αν με αγαπά…»

Με τη δεύτερη ματιά, μέσα στο πλαίσιο της μακροχρόνιας σχέσης ή του εγγάμου βίου μπορεί να προκύψουν προβλήματα. Σύμφωνα με έρευνες, 50% των συντρόφων ενηλίκων με Asperger αμφιβάλλουν ότι ο/η σύντροφος τους αγαπά. Ένας λόγος είναι ότι τα άτομα με Asperger έχουν μεγάλη δυσκολία να εκφράσουν λεκτικά την αγάπη τους  για τον/τη σύντροφό τους. Αυτή η φαινομενική αδιαφορία οδηγεί στη συναισθηματική παραμέληση του/της συντρόφου τους.

«Αισθάνομαι μοναξιά!»

Η επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι είναι πολύ σημαντική για την εξέλιξη της σχέσης αλλά κυρίως για την επίλυση προβλημάτων και την αποφυγή συγκρούσεων. Οι συζητήσεις μπορεί να είναι ελάχιστες και μονόπλευρες και να μην υπάρχει συμμετοχή από τον/τη σύντροφο με το σύνδρομο. Οι κουβέντες είναι περιορισμένες και συνήθως αφορούν πρακτικά ζητήματα.  Συνήθως αποφεύγουν να μιλήσουν για θέματα συναισθηματικής σημασίας για το σύντροφό τους. 

Στην περίπτωση ενός καβγά, ο/η σύντροφος με σύνδρομο Asperger μπορεί να χάσει το δίκιο του, διότι δεν θα είναι σε θέση να αντικρούσει με επιχειρηματολογία τις κατηγορίες του/της συντρόφου του. Αρκετά ευαίσθητοι στην κριτική, μπορεί να αντιδράσουν με έντονο τρόπο…

Η ειλικρινής έκφραση των σκέψεων τους και οι έμμονες ιδέες μπορεί να αποβούν οδυνηρές για τους άλλους καθώς δεν αντιλαμβάνονται πάντα τις συναισθηματικές επιπλοκές που έχει η συμπεριφορά τους στον περίγυρο.

Η δυσκολία κατανόησης αφηρημένων εννοιών παρεμποδίζει τον ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στο ζευγάρι, διότι το αίτιο της σύγκρουσης θα πρέπει να διατυπώνεται με σαφήνεια, καθώς και τα δυσάρεστα συναισθήματα που απορρέουν από αυτό.

«Αισθάνομαι παγιδευμένος στις ευθύνες»

Οι περισσότεροι ενήλικες με σύνδρομο Asperger έχουν οργανωτικά προβλήματα, γι' αυτό και ο/η σύντροφός τους θα πρέπει να αναλάβει και το ρόλο του... γραμματέα, που εκτελεί καθήκοντα οικονομικού προϋπολογισμού, καθώς και προγραμματισμού.

Το άνισο μοίρασμα οικιακών υποχρεώσεων και  φροντίδας των παιδιών απουσία της συναισθηματικής στήριξης μακροχρόνια εξαντλεί σωματικά και αποστραγγίζει τις ψυχικές αντοχές, τότε αρχίζει η δυσανασχέτηση με το σύντροφο. Σε αντίθεση, έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνδρες με σύνδρομο Asperger επωφελούνται και σωματικά και ψυχικά από μια μακροχρόνια σχέση. Το μοίρασμα των ευθυνών σε αυτή την περίπτωση μειώνει το καθημερινό άγχος τους.

«Βαρέθηκα να νταντεύω τον/τη σύντροφό μου»

Ο γονεϊκός ρόλος για τα άτομα με σύνδρομο Asperger είναι αρκετά απαιτητικός, διότι πρέπει να καταλαβαίνουν τις ανάγκες και τις συμπεριφορές των παιδιών τους. Τα παιδιά έχουν ανάγκη την αποδοχή, την ενθάρρυνση και την στοργή εάν τα στερηθούν ίσως νοιώσουν αόρατα. Ο γονέας που δεν έχει σύνδρομο Asperger θα πρέπει να αναλάβει επιπλέον ευθύνες για αντισταθμίσει την έλλειψη των γονικών δεξιοτήτων του/της συντρόφου του. Με λίγα λόγια, πρέπει να παρέχει καθοδήγηση και παράλληλα να αποστασιοποιηθεί βρίσκοντας την δύναμη να ενθαρρύνει τον άλλο γονέα. Ειδικά στην περίοδο της εφηβείας του παιδιού αναγκαστικά θα μεσολαβεί για να αποτρέψει τυχόν συγκρούσεις και δυσαρέσκεια από την πλευρά του παιδιού.

Στους ενήλικες πολλές φορές το σύνδρομο Asperger λανθασμένα συγχέεται με το ναρκισσισμό, διότι η αδυναμία στην ενσυναίσθηση μεταφράζεται ως εγωκεντρισμός. 

Η ευαισθητοποίηση το κλειδί… για τη γέφυρα επικοινωνίας

Η διάγνωση του συνδρόμου Asperger για άτομα από 35 ετών και άνω ως επί το πλείστον αποτελεί λύτρωση... Διότι αποσαφηνίζει και εξηγεί το γιατί οι προθέσεις, αν και θετικές, συνήθως παρεξηγούνται...

Το παρόν άρθρο επικεντρώθηκε κυρίως στην έκφραση συναισθήματος, διότι αυτός είναι ένας τομέας που ο/η σύντροφος του ατόμου με σύνδρομο Asperger ευελπιστεί ότι με το πέρασμα του χρόνου, μέσα από την οικειότητα, θα αλλάξει προς το καλύτερο, κάτι που δεν ισχύει κατά κανόνα. Μια διάγνωση για τον/τη σύντροφο του ατόμου με Asperger καταστέλλει το θυμό και ανοίγει τις πύλες μιας βαθύτερης επικοινωνίας. Η συμπεριφορική θεραπεία και η εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων αποτελούν τις πιο διαδεδομένες θεραπευτικές προσεγγίσεις για το συγκεκριμένο σύνδρομο..

Όταν ανάμεσα στο ζευγάρι υπάρχει αγάπη και αναγνώριση ότι αυτό που τους χωρίζει δεν είναι ο εγωκεντρισμός, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος επικοινωνίας των συναισθημάτων, τότε μπορεί ο καθένας από την πλευρά του με αμοιβαίες υποχωρήσεις και ξεκάθαρα «θέλω» να βάλει ένα λιθαράκι και να χτιστεί μια επιτυχημένη σχέση. 

 

Πηγή 

 

Ένα διαφορετικό γράμμα από μια....ΜΑΝΑ ! ΑΞΙΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ! !

Μόλις τώρα το διαβάσαμε και δεν μπορούσαμε να μην το μοιραστούμε μαζί σας.

Διαβάστε το η συγκίνηση και το δέος είναι το λιγότερο που το περιγράφει ! !

 Η μητέρα του Γιάννη είχε μόνο ένα μάτι, ήταν μια γυναίκα ηλικιωμένη και καταπονημένη από την ζωή. Ο Γιάννης ντρεπόταν γι’ αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε. Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους.
Δεν ήθελε να του μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας καθαρίστριας με ένα μάτι. Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα.
Μα από μικρός είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.
Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό, πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια.

Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένος. «Πως μπόρεσε να μου το κάνει αυτό»;… αναρωτιόταν… Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε. Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου είναι σαν κύκλωπας έχει μόνο ένα μάτι!».
Ήθελε να πεθάνει , ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!».
Αυτή δεν του απάντησε.

«Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβαζα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει. Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;» έλεγε αργότερα σ’ ένα φίλο του.
Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!
Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.
Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της. Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε μαζί της , επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει.
Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!».
Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους.
Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε. Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ.

Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι’ αυτόν:

“Αγαπημένε μου γιέ, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Έγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός. Βλέπεις όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι. Ακόμη ένα πράγμα, είχα κάνει και μια μικρή ασφάλεια ζωής σε περίπτωση που μου συνέβαινε κάτι να μπορέσεις να μεγαλώσεις με αξιοπρέπεια, και ευτυχώς δεν μου συνέβηκε κάτι. Στην ασφάλιση αυτή έχουν μαζευτεί κάποια λεφτά και σε παρακαλώ πάρε τα για να σπουδάσουν τα εγγονάκια μου που αγαπώ όσο και εσένα..

Θα σε αγαπώ για πάντα
Η μάνα σου ”


Πηγή

Tι πρέπει να λέμε όταν οι άλλοι μας μειώνουν;

Μπορείτε να θυμηθείτε εκείνες τις στιγμές στη...ζωή σας στις οποίες έχετε αισθανθεί ότι κάποιος σας μειώνει; Το συναίσθημα αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ματιάς, μιας έκφρασης ή ενός μορφασμού. Μπορεί ακόμα και τα λόγια κάποιου να προκαλέσουν αίσθημα μείωσης και απαξίωσης.

Τότε, αισθάνεσθε μπερδεμένοι. Αντί να αισθάνεσθε καλά αρχίζετε να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας και αισθάνεσθε άσχημα. Τέτοιες στιγμές προκαλούν στεναχώρια ή σύγχυση που μπορεί να μείνουν στο μυαλό σας για αρκετό καιρό ακόμα και πολλά χρόνια. Μπορεί να πείτε, είναι φυσικό να με μειώνουν. Έχω τόσα πολλά τρωτά σημεία και γι αυτό με επικρίνουν. Πολλοί από εμάς στο πρόβλημα που μας δημιουργούν οι άλλοι όταν μας επικρίνουν προσθέτουμε ένα ακόμα μειώνοντας αυτόματα και εμείς τον εαυτό μας.

Ας προσπαθήσουμε να εξερευνήσουμε τις διάφορες μειωτικές συμπεριφορές καικαι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτές. Την άμεση λεκτική επίθεση, την έμμεση λεκτική επίθεση και τη μείωση του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους.

Η άμεση λεκτική επίθεση

Αυτός ο τύπος της συμπεριφοράς είναι προφανής. Ένα άτομο σας εξοντώνει με τα λόγια του. Για παράδειγμα πέφτετε πάνω σε κάποιον εντελώς τυχαία τον λερώνετε με τον καφέ και εκείνος γίνεται έξαλλος, αποκαλώντας σας ηλίθιο, αφηρημένο, ανεγκέφαλο. Τι μπορείτε να κάνετε σε μια λεκτική επίθεση;

-Επιτρέψτε στο άτομο να ηρεμήσει και να εκτονώσει τα συναισθήματά του.

-Παραδεχτείτε το δικό σας σφάλμα.

-Αναγνωρίστε τα συναισθήματα του άλλου

-Εκφραστείτε διεκδικητικά για τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιδράσει.

-Κάντε μια ήρεμη και σύντομη δήλωση που θα βάλει τέλος στο συμβάν όσο πιο γρήγορα.

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μπορείτε να πείτε: ήταν ένα ατύχημα. Έχετε δίκιο αλλά θα μπορούσα να σας καταλάβω χωρίς τις φωνές και τις βρισιές.

Η έμμεση λεκτική μείωση

Τι θα κάνατε εάν το αφεντικό σας σας έλεγε κάνατε μια θαυμάσια δουλειά πάνω στο σχέδιο δράσης που παρέδωσες αλλά τα γραμματικά σου λάθη δίνουν μια λαική χροιά;
Μήπως πολλές φορές στην καθημερινότητά σας λαμβάνετε ένα διπλό μήνυμα; Αυτό ονομάζετε έμμεση επιθετικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ζητάμε περισσότερες πληροφορίες. Τι ακριβώς είναι αυτό που λες; Τι εννοείς; Στόχος είναι να ξεκαθαρίσουμε την πρόθεση του άλλου. Ίσως χρειαστεί να επιμείνετε. Στην περίπτωση του αφεντικού « Σας ευχαριστώ πολύ αλλά μπερδεύτηκα λίγο. Αν σας απασχολούν πράγματι τα γραμματικά μου λάθη θα προτιμούσα να μου το πείτε ευθέως. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν σας φάνηκε πράγματι καλή ή κακή η δουλειά μου.

Αν η δεύτερη απάντηση του ατόμου που σας επιτίθεται είναι πιο σκληρή τότε μιλάμε για άμεση πια λεκτική επίθεση και τότε πρέπει να διεκδικήσετε το δίκιο σας όπως είπαμε και προηγουμένως. Το ξεκαθάρισμα δεν παρέχει χρήσιμες πληροφορίες μόνο για το άτομο που επιτίθεται αλλά και για εσάς τους ίδιους. Τι κάνετε λάθος και θα πρέπει να το διορθώσετε; Τι δεν έχετε καταλάβει στη δική σας συμπεριφορά;

Μη λεκτικές μειώσεις

Υπάρχουν πολλοί που μας μειώνουν χωρίς λόγια αλλά με τη συμπεριφορά τους. Μπορεί να είναι απλά μια άσχημα προκλητική ματιά. Πώς πρέπει να αντιδράσουμε σε μια τέτοια συμπεριφορά; Η μη λεκτική μείωση κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα δύσκολο να την αναγνωρίσουμε γιατί δεν περιέχει λόγια και δεν είμαστε πάντα βέβαιοι για την ερμηνεία της.

Προσπαθήστε να κάνετε το άτομο να χρησιμοποιήσει λόγια αντί για χειρονομίες ή γκριμάτσες. «Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτό που νιώθετε αν δεν το πείτε άμεσα». Φανταστείτε ότι ένας ταμίας σε κάποιο κατάστημα σας κοιτάει οργισμένα την ώρα που ετοιμάζεσθε να πληρώσετε. Αν ενοχληθείτε από το συμβάν γιατί να μην το αντιμετωπίσετε άμεσα και με ευθύτητα; « Με συγχωρείτε δεν κατάλαβα την πρόθεσή σας» Μήπως έκανα κάτι που δεν σας άρεσε;» Μια τέτοια αντιμετώπιση ξεκαθαρίζει ένα άμεσο μη λεκτικό μήνυμα το φέρνει στην επιφάνεια προς επίλυση για να ξέρετε τι πραγματικά συμβαίνει.

Όταν συμφωνούμε με όσους μας επικρίνουν…

Είναι πολύ πιθανόν να συμπεριφέρεστε στον εαυτό σας εξίσου επιθετικά όπως και οι άλλοι. Προσπαθήστε να μην αποφεύγετε, αδιαφορείτε ή δραπετεύετε με μη διεκδικητικό τρόπο από τη μειωτική συμπεριφορά που σας δείχνει ο εαυτός σας. Ξεκινήστε έναν διάλογο με τον εαυτό σας. Να είστε ειλικρινείς και ανοιχτοί. Τι πραγματικά συμβαίνει; Εξετάστε το ενδεχόμενο να είστε υπερβολικοί με την κριτική που οι ίδιοι κάνετε στον εαυτό σας. Μην καταδικάζεστε αλλά και μην αποφεύγετε να εξετάσετε το γιατί σκέφτεστε με τον τρόπο που σκέφτεστε και πόσο αληθείς είναι οι σκέψεις που κάνετε.

Σε κανέναν δεν αρέσει η σύγκρουση που παράγεται από τις μειώσεις. Αν ρισκάρετε μια ανοιχτή και ευθεία συζήτηση με τον εαυτό σας και με τους άλλους συνήθως η διαφωνία επιλύνεται και έχετε την ανταμοιβή μιας ειλικρινούς επικοινωνίας. Αξίζει λοιπόν να ξεπεράσετε τους δισταγμούς και να την επιχειρήσετε.

Πηγή