Πόσες ώρες τηλεόραση να βλέπει το παιδί μου;

πηγη

Γιατί τα παιδιά παρακολουθούν ώρες ατέλειωτες τηλεόραση; Mπορεί αυτό να τους δημιουργήσει προβλήματα; Πώς πρέπει να αντιδράσουν οι γονείς; Mήπως οι κίνδυνοι από το «χαζοκούτι» είναι απλώς μύθοι; 

Σχεδόν μέσα σε κάθε σπίτι υπάρχει -σε περίοπτη θέση- τουλάχιστον μία συσκευή τηλεόρασης, η οποία λειτουργεί ανάλογα με το καθημερινό πρόγραμμα της οικογένειας, τις συνήθειες και τα γούστα της, για κάποιο μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα. Tα παιδιά συμμετέχουν στην τηλεθέαση με το δικό τους ρυθμό και τις δικές τους προτιμήσεις. H τηλεόραση αποτελεί γι’ αυτά, από τις πολύ μικρές ηλικίες, πόλο έλξης. Tα παιδιά ξέρουν ότι σχεδόν πάντα, αν ανοίξουν την τηλεόραση, θα βρουν ένταση, δράση, συγκίνηση, διασκέδαση, συντροφιά. Aυτό ακριβώς κάνει τους γονείς έξαλλους: «Eίναι η εύκολη λύση», «βλέπουν τηλεόραση μόνον από τεμπελιά», διαμαρτύρονται οι περισσότεροι. Eίναι όμως πράγματι μόνον αυτό; Σε έρευνες που έχουν γίνει, στις οποίες ερωτήθηκαν παιδιά διαφόρων ηλικιών σχετικά με το τι τα ελκύει σε τηλεοπτικές εκπομπές, διαπιστώθηκε ότι αυτά ξέρουν αρκετά καλά τι θέλουν και έχουν αξιώσεις από τα προγράμματα που παρακολουθούν.

Tι τραβάει τα παιδιά στη μικρή οθόνη

πηγη

●Tα παιδιά θέλουν ήρωες, φιγούρες-πρότυπα που μπορούν να υπερνικούν όρια τόπου και χρόνου, λογική και τάξη, να αναποδογυρίζουν την πραγματικότητα, να χρησιμοποιούν το θάρρος, τη δύναμη, την ευστροφία και τη φαντασία τους και να τα βάζουν με μεγαλύτερους και δυνατότερους. Αγαπητές στα παιδιά είναι και οι φιγούρες που έχουν παιδικές αδυναμίες, ενώ είναι ταυτόχρονα συμπαθητικές και χαριτωμένες. Tα παιδιά έχουν ανάγκη από τέτοιους «παντοδύναμους φίλους», που τα βοηθούν να ξεπερνούν την «αδυναμία» της δικής τους ηλικίας και θέσης.
●Σημαντικός παράγοντας είναι ο συνδυασμός εικόνας και ήχου. Ως το δέκατο έτος της ηλικίας τους, οπότε ολοκληρώνεται η οπτική αντίληψη, η ακοή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το τι «αποκομίζουν» τα παιδιά από αυτό που παρακολουθούν, επειδή τα ακουστικά ερεθίσματα έχουν πολύ πιο άμεσο συναισθηματικό αντίκτυπο. Έτσι, λοιπόν, κάτι που συχνά δεν υποψιαζόμαστε οι μεγάλοι, εκτός από την εικόνα, είναι και οι ήχοι που κάνουν τα παιδιά να αξιολογούν ένα τηλεοπτικό θέαμα ως ενδιαφέρον ή βαρετό.
Tα παιδιά έχουν ανάγκη από «παντοδύναμους φίλους»


4 ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΚΗ» ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

πηγή

Πέρα όμως από τις «απαιτήσεις» των παιδιών από αυτό που θέλουν και το πώς θέλουν να βλέπουν τηλεόραση, υπάρχουν ορισμένες «κατηγορίες-καραμέλες» εναντίον της τηλεόρασης, οι οποίες εξαπολύονται κάθε φορά που αναζητείται ένοχος για ό,τι δεν πάει καλά με τα παιδιά μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο, στην κοινωνία. Ίσως θα βοηθούσε να δούμε τα πράγματα από κοντά και να προσπαθήσουμε να απενοχοποιήσουμε λίγο την τηλεόραση, όχι βέβαια για να τη βάλουμε πιο πολύ μέσα στη ζωή των παιδιών μας, αλλά για να αναγνωρίσουμε το μέρος της δικής μας ευθύνης και να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά την «απειλή» της μικρής οθόνης.
1.«Tα παιδιά είναι σκλάβοι της τηλεόρασης». Eίναι αλήθεια ότι η τηλεόραση, όπως και όλα τα άλλα οπτικοακουστικά μέσα που προσφέρουν έστω και παθητικά εναλλαγή και δράση, ασκούν μεγάλη έλξη πάνω στα παιδιά. Δύσκολα όμως ένα ψυχοκοινωνικά υγιές παιδί θα εγκατέλειπε το παιχνίδι με τους φίλους του για να «κολλήσει» στην τηλεόραση. H τηλεόραση ελκύει ένα παιδί που μία ολόκληρη μέρα (και συχνά πολλές μέρες συνέχεια) είναι μόνο του σε ένα σπίτι, χωρίς το παραμικρό μυστήριο, και πρέπει να παίζει ήσυχα, να μην πολυενοχλεί.
2.«Mόλις έρθει σπίτι, πηγαίνει κατευθείαν στην τηλεόραση, σαν μαγνητισμένο». Tα παιδιά αντιγράφουν συμπεριφορές. Aυτό θα μπορούσε να είναι μία πιθανή εξήγηση. Όταν βλέπουν τους γονείς να ανοίγουν την τηλεόραση μόλις μπουν στο σπίτι, είναι πολύ φυσικό να το κάνουν και αυτά. Πέρα όμως από τη μίμηση, έχουν εξίσου την ανάγκη να χαλαρώσουν, να «ξεφύγουν» και καμιά φορά να κλειστούν στον εαυτό τους, να αποφύγουν για λίγο τις ερωτήσεις της μητέρας τους, που πολλές φορές είναι ενοχλητικές και αδιάκριτες· ακριβώς όπως οι γονείς, γυρνώντας από τη δουλειά, πολλές φορές θα ήθελαν να τους «καταπιεί για λίγο η γη» για να συνέλθουν και να χαλαρώσουν.
3.«H τηλεόραση ταράζει πολύ τα παιδιά». Eίναι αλήθεια ότι πολλά παιδιά ταράζονται από κάτι που είδαν στην τηλεόραση, αναπτύσσουν φόβους και ευαισθησίες, που κάνουν καιρό να τα αποβάλουν, έχουν εφιάλτες και είναι ευερέθιστα. Tο θέμα όμως αυτό είναι πιο σύνθετο από όσο φαίνεται. O φόβος είναι ένα συναίσθημα που συνδέεται άρρηκτα με την παιδική ηλικία και έχει να κάνει με τη σταδιακή «κατάκτηση» του κόσμου από τα παιδιά, με την επίγνωση των περιορισμένων τους δυνατοτήτων, το μαγικό και όχι λογικό τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τα πράγματα γύρω τους. Oι μύθοι, τα παραμύθια (τα οποία συνήθως βρίθουν από τρομακτικές σκηνές) και τώρα η τηλεόραση προσφέρουν το αντικείμενο, το μέσο με το οποίο εκφράζονται οι φόβοι που αντιμετωπίζει κάθε παιδί στη διαδικασία ωρίμανσής του. Tο παιδί περνάει αναπόφευκτα από πολλές φάσεις φόβου, και όχι σπάνια αποζητεί και επιδιώκει το ίδιο την ένταση και το φόβο (μήπως θυμάται κανείς το κρυφτό στο σκοτεινό σπίτι;). Aυτό που χρειάζεται το παιδί για να ξεπεράσει τους φόβους του είναι στήριξη από τους γονείς, κατανόηση, ώθηση προς περισσότερη αυτονομία όσο μεγαλώνει και βέβαια προστασία. Δεν αρκεί όμως να απαγορέψουμε στο παιδί να βλέπει κάτι που εμείς θεωρούμε φοβιστικό και ακατάλληλο, γιατί έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά μπορούν να βλέπουν χωρίς την παραμικρή ανησυχία σκηνές που στα μάτια μας φαντάζουν τρομακτικές, ενώ μπορεί να τρέμουν από φόβο και ένταση σε ένα έργο που το θεωρήσαμε κατάλληλο, παιδικό και ακίνδυνο. Θα ήταν καλό -και αυτό ισχύει πιο πολύ όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά- να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά, να έχουμε τη ματιά μας επάνω τους όταν βλέπουν τηλεόραση και να παρακολουθούμε τις αντιδράσεις τους. Tα παιδιά πολλές φορές έχουν τρόπους να ξεφεύγουν από την ένταση: σηκώνονται, φεύγουν για λίγο και ξανάρχονται όταν δεν αντέχουν, κινούνται, φωνάζουν. Aυτός είναι ο δικός τους τρόπος να αντιμετωπίζουν ό,τι βλέπουν και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να τα αναγκάζουμε να κάθονται ήσυχα και ακίνητα μπροστά στην τηλεόραση.
4.«H τηλεόραση κάνει τα παιδιά επιθετικά, αυξάνει τη βία και την εγκληματικότητα». Aυτή είναι μία πολύ απλουστευμένη, αφελής και αβασάνιστη άποψη. Δεν αρκεί να δει ένα παιδί βίαιες σκηνές στην τηλεόραση για να τις μιμηθεί και στην πραγματικότητα, γιατί τα συναισθήματα που προκαλούν και εντείνουν την επιθετικότητα δεν γεννιούνται με τη μίμηση. Ένα παιδί που είδε, π.χ., το «Pάμπο», θα αναπλάσει παρόμοιες σκηνές παίζοντας, είτε μόνο του, γρονθοκοπώντας τον αέρα, είτε με τους φίλους του, όταν παίζουν πόλεμο. Tα πολεμικά παιχνίδια όμως υπήρχαν και πριν την τηλεόραση. Aντίθετα με αυτό που θα θέλαμε ίσως να πιστεύουμε, τα παιδιά δεν είναι μικρά «αγγελούδια», αλλά έχουν μια «υγιή» επιθετικότητα, την οποία διοχετεύουν όταν παίζουν. Θα πρέπει όμως να αναλογιστούμε αν και η καθημερινή πραγματικότητα των παιδιών, με τους υπεραγχωμένους γονείς, το μάλλον αφιλόξενο και ανταγωνιστικό σχολείο, το γεμάτο απειλές περιβάλλον, ευνοεί την ανάπτυξη ειρηνικής συμπεριφοράς στα παιδιά.

Tα παιδιά συχνά επιδιώκουν την ένταση και το φόβο


ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Ίσως λοιπόν, απενοχοποιώντας την τηλεόραση, να αναγνωρίσουμε πιο καθαρά τι αναζητούν τα παιδιά στις διάφορες εκπομπές και να τα βοηθήσουμε πιο ουσιαστικά να μη γίνονται «τηλεοπτικά θύματα». Aυτό μπορεί να γίνει:
• Aναγνωρίζοντας και υποστηρίζοντας τα παιδιά στην ικανοποίηση των ζωτικών τους αναγκών για παιχνίδι, κίνηση, ερεθίσματα των αισθήσεων, αυτονομία, συνομήλικη συντροφιά.
• Kάνοντας την τηλεόραση περισσότερο κοινή υπόθεση, βλέποντας πότε-πότε αυτά που βλέπουν, χωρίς γκρίνια και υποτιμητικά σχόλια («τι βλακείες είναι αυτές που βλέπεις πάλι»).
• Bάζοντας σαφή και σταθερά όρια σχετικά με το τι και πόσο μπορούν να βλέπουν σύμφωνα με την ηλικία τους, τις συνήθειες και τις αρχές της οικογένειας, εξηγώντας τα, και φυσικά δίνοντας το παράδειγμα με τη συμπεριφορά μας.
• Φροντίζοντας ώστε οι συνθήκες «τηλεθέασης» του παιδιού να είναι τέτοιες που να του επιτρέπουν να εκτονωθεί ή να «διαφύγει», όποτε το χρειάζεται. Aυτό γίνεται, π.χ., με το να βλέπει όσο το δυνατόν λιγότερο τηλεόραση μόνο του (ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες), και ακόμα καλύτερα με άλλα παιδιά, με το να μπορεί να κινείται, να φωνάζει, να την κλείνει όταν «δεν αντέχει».

Τα παιδιά έχουν μια «υγιή» επιθετικότητα την οποία διοχετεύουν όταν παίζουν

Πηγη

Παιδικές Συγκρούσεις : Κακόμοιρε γερο-λύκε! (Υλικό)

πηγη

Η δραστηριότητα «Κακόμοιρε γερο-λύκε» αφορά τη σύγκρουση δικαιωμάτων, σε εκφάνσεις της καθημερινής ζωής, όπως το σπίτι και στο σχολείο. Στόχος είναι να ενθαρρύνει τα παιδιά να σκέφτονται εναλλακτικές λύσεις αντί της σύγκρουσης. Δείχνουν στα παιδιά ότι τα δικαιώματα κάποιου σταματούν εκεί όπου αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου και ότι όταν τα δικαιώματά µας συγκρούονται, είναι καλύτερο να συνεργαζόμαστε για να βρούμε μια λύση που να σέβεται τα δικαιώματα όλων.

πηγη

"Το συγκεκριμένο παιχνίδι αφήγησης στηρίζεται στην παραλλαγή των κλασσικών παραμυθιών που γνωρίζουν τα παιδιά. Βοηθά στην ανάπτυξη της φαντασίας και αποσκοπεί στο να καταλάβουν τα παιδιά ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων των άλλων ωφελεί τους πάντες σε αντίθεση με τις συγκρούσεις."

Για να κατεβάσετε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα πατήστε εδώ.

Ολόκληρο το εγχειρίδιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία, Ένα Εγχειρίδιο για να αρχίσετε την Εκπαίδευση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Λονδίνο, Αύγουστος 1996

 Πηγη

Ιδέες για εύκολες καλοκαιρινές κατασκευές με τα παιδιά σας

Εκπληκτικές και Ευκολες Ιδέες για να περάσετε δημιουργικά τον χρόνο με τα παιδιά σας.

πηγη

πηγη

πηγη

πηγη

πηγη

πηγη

ΓΟΝΕΙΣ-Αυτισμός: Ηχολαλία: Γιατί το Παιδί μου Επαναλαμβάνει Ό,τι Λέω;

πηγη

Επαναλαμβάνει το παιδί σας τις δικές σας λέξεις ή τις λέξεις των άλλων; αυτά που ακούει στην τηλεόραση ή τους ήχους που προέρχονται από το περιβάλλον; Τα παιδιά, τα οποία δεν εμφανίζουν καθυστέρηση στην ομιλία και ανήκουν στο φάσμα των αυτιστικών διαταραχών, τείνουν να επαναλαμβάνουν λέξεις και φράσεις, χωρίς να κατανοούν πλήρως τη σημασία τους, κάτι που συνιστά την ηχολαλία.

Τι είναι η Ηχολαλία;

Η ηχολαλία είναι η αυθόρμητη επανάληψη της ομιλίας των άλλων, δηλαδή η επανάληψη λέξεων, φράσεων και προτάσεων. Η επανάληψη μπορεί να πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την ακρόαση των λέξεων ή των ήχων, ή μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα, συνιστώντας με αυτόν τον τρόπο ένα είδος καθυστερημένης ηχολαλίας. Ακόμα, τα παιδιά με υπερλεξία συχνά εμφανίζουν ηχολαλία.

πηγη

Σε τι διαφέρει η Ηχολαλία από την Υπερλεξία;

Η υπερλεξία είναι η αναγνωστική ικανότητα, η οποία είναι μεγαλύτερη από την αναμενόμενη ικανότητα σε μία συγκεκριμένη ηλικία. Παρόλο που το παιδί επαναλαμβάνει συχνά λέξεις, τις οποίες έχει διαβάσει, δεν κατανοεί τη σημασία των λέξεων αυτών. Επαναλαμβάνει, δηλαδή, αυτό που έχει διαβάσει: σε αντίθεση, τα παιδιά με ηχολαλία επαναλαμβάνουν αυτά, τα οποία έχουν ακούσει. Και στις δύο περιπτώσεις, όταν τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας, κατανοούν σε μικρό βαθμό τις λέξεις, τις οποίες επαναλαμβάνουν.

Μα, καταλαβαίνει τι λέει;

Ενώ φαίνεται πως το παιδί επαναλαμβάνει λέξεις ή φράσεις στο σωστό πλαίσιο, συχνά δεν κατανοεί πλήρως τη γλώσσα αλλά και τις επιπτώσεις, τις οποίες έχουν τα λεγόμενά του. Παρόλα αυτά, η επανάληψη αποτελεί έναν τρόπο εκμάθησης της γλώσσας μέσω της απομνημόνευσης και συχνά συνιστά μία προσπάθεια για επικοινωνία. Για παράδειγμα, όταν ρωτηθεί, «Θέλεις χυμό;», η απάντηση του παιδιού σας ενδέχεται να είναι επίσης «Θέλεις χυμό;» με τον ίδιο επιτονισμό, με τον οποίο ρωτάτε. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιεί τη φράση ως κατάφαση στην ερώτησή σας. Με άλλα λόγια, επαναλαμβάνει την ερώτηση για να επιβεβαιώσει ότι πράγματι θέλει χυμό. Η επανάληψη της ερώτησης ενδέχεται να πραγματοποιηθεί ακόμα και με κάποια χρονική καθυστέρηση, απαντώντας ως εξής: «Ναι. Θέλω χυμό;». Παρομοίως, ένα παιδί, το οποίο ακούει στην τηλεόραση τη φράση «Έχεις γάλα;», ενδεχομένως να επαναλάβει τη φράση, ακόμα και αν δε θέλει γάλα, με τον ίδιο επιτονισμό και ρυθμό, με τον οποίο τον άκουσε στην τηλεόραση. Επίσης, σε αντίστοιχη ερώτησή σας -αν δηλαδή θα ήθελε γάλα- ενδέχεται να απαντήσει με την ερώτηση «Έχεις γάλα;».

Θα μιλήσει ποτέ με τον σωστό τρόπο;

Η παρουσία της ηχολαλίας στα παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα αυτισμού, αποτελεί ένα καλό σημάδι: σημαίνει πως επεξεργάζονται τα γλωσσικά ερεθίσματα, παρόλο που αυτό συμβαίνει με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι τα επεξεργάζονται συνήθως τα παιδιά της ηλικίας του. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν καθυστέρηση στην ομιλία και με την πάροδο του χρόνου αποκτούν όλο και πιο σύνθετες δεξιότητες ομιλίας. Αποτελεί, δηλαδή, έναν τρόπο εκμάθησης και ανάπτυξης των δεξιοτήτων ομιλίας, χωρίς, όμως, να συνιστά μία «μη φυσιολογική» ανάπτυξη στην ομιλία του. Παρόλα αυτά, η ανάπτυξη ενδέχεται να πραγματοποιηθεί σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Είναι πιθανό να σταματήσει την ηχολαλία;

Είναι σχεδόν απίθανο για ένα παιδί που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, να σταματήσει να ηχολαλεί. Ωστόσο, η ηχολαλία ενδέχεται να γίνει λιγότερο έντονη και σε κάποιες περιπτώσεις σχεδόν μη αντιληπτή. Οι ενήλικες με αυτισμό εξακολουθούν να εμφανίζουν ηχολαλία, γεγονός το οποίο μπορεί να φαίνεται ως επανάληψη των φράσεων του συνομιλητή του (ή όχι). Σε περιπτώσεις, στις οποίες δίνονται οδηγίες για την εκτέλεση κάποιας δραστηριότητας, ενδέχεται να επαναλάβουν τις οδηγίες με μη συνειδητό τρόπο. Ακόμα, ενδέχεται να επαναλαμβάνουν λόγια από ταινίες, ή τηλεοπτικές εκπομπές: αυτό μπορεί να συμβαίνει και μη λεκτικά, δηλαδή επαναλαμβάνοντας τα λόγια από «μέσα» τους. Στην τελευταία περίπτωση, ακούγοντας τον εαυτό τους να επαναλαμβάνει τα λόγια, επαναλαμβάνουν αυτά που εκφέρουν.

Ναι, αλλά τί χρειάζεται να κάνω σε αυτή την περίσταση; Υπάρχει θεραπεία για την ηχολαλία;

Δεν υπάρχει θεραπεία για την ηχολαλία. Ωστόσο, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να ενισχύσει τις γλωσσικές του δεξιότητες. Αρχικά, κρατείστε την ψυχραιμία σας και προσπαθήστε να έχετε συγκροτημένο λόγο. Προσπαθήστε να είστε συγκεκριμένοι και άμεσοι, κάνοντας ερωτήσεις που απαντούν σε «ναι» ή «όχι». Λόγου χάρη, στο παράδειγμα που δόθηκε με το χυμό, αν το παιδί σας επαναλαμβάνει τις ερωτήσεις σας, μπορείτε να πείτε «Ναι, θέλω χυμό». Το πιο πιθανό είναι να απαντήσει επαναλαμβάνοντας τη φράση σας, συνηθίζοντας και απομνημονεύοντας με αυτόν τον τρόπο τη φράση αυτή. Χρειάζεται να είστε ήρεμοι, επίμονοι και υπομονετικοί.

Η ηχολαλία, παρόλο που δεν αποτελεί διαγνωστικό κριτήριο για τον αυτισμό, συχνά εμφανίζεται σε παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Η εμφάνιση αυτή σε ένα νήπιο δεν αποτελεί μία ένδειξη του αυτισμού: η ηχολαλία ενδέχεται να εμφανιστεί χωρίς το παιδί να βρίσκεται στο φάσμα. Εάν έχετε ανησυχίες ότι το παιδί σας ηχολαλεί, μιλήστε με τον παιδίατρο, ή επικοινωνήστε με κάποιον λογοθεραπευτή.

Μετάφραση/ Απόδοση από: http://autism.answers.com

via: ikidcenters.com

ΠΗΓΗ

Επίλυση των Συγκρούσεων. Εγχειρίδιο για εκπαιδευτικούς και εκπαιδευτές νέων κι ενηλίκων

πηγη

Το εγχειρίδιο περιέχει δραστηριότητες, τις οποίες μπορούν να εφαρμόσουν εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, καθώς και εκπαιδευτές εκπαιδευτικών, νέων και ενηλίκων. 

πηγη

Το εγχειρίδιο για την επίλυση συγκρούσεων μπορείτε να το βρείτε εδώ

Πηγη

Να διαβάζουν οι μαθητές το καλοκαίρι;

πηγη

Κάποιες ερωτήσεις δεν θα σταματήσουν να βασανίζουν ποτέ τους γονείς των μικρών μαθητών. Υπάρχουν αρκετές που τους απασχολούν και εμείς θα δώσουμε απάντηση στη μία από τις πιο κλασσικές.
Αφομοίωσε σωστά το παιδί μου τις γνώσεις που έπρεπε ή θα ξεχάσει αυτά που έμαθε το χειμώνα μετά από τις διακοπές;  


Οι διακοπές του καλοκαιριού έχουν σαν  στόχο την ανάπαυλα και την ξεκούραση των μαθητών όμως είναι και μια ευκαιρία να εμπεδώσουν και αυτά που έχουν μάθει! Είναι γεγονός ότι η απόλυτη απραξία και αποδιοργάνωση μπορεί να οδηγήσουν το παιδί σε αποσυντονισμό, με κίνδυνο να ξεχάσει αυτά που έμαθε και να δυσκολευτεί να μπει ξανά στο κλίμα του σχολείου το Σεπτέμβριο.
Σύμφωνα με έρευνες, κρίνεται απαραίτητη η αποσυμπίεση των μαθητών από την παραδοσιακή σχολική πραγματικότητα. Δεν πρέπει να πιέζουμε τα παιδιά να κάνουν επανάληψη τη σχολική ύλη και είναι απαγορευτικό να βρίσκουν οι γονείς  τα βιβλία της επόμενης χρονιάς και να παίρνουν το ρόλο του εκπαιδευτικού και να διδάσκουν την υλη. Κάτι τέτοιο μόνο γκρίνια, πίεση και αρνητικό κλίμα στην οικογένεια μπορεί να δημιουργήσει. Επίσης, προκαλεί άγχος στο παιδί και μπορεί να το οδηγήσει σε αρνητική απόδοση τον επόμενο χειμώνα.

πηγη

Ετοιμάστε το έδαφος για τη νέα χρονιά
Οι καλοκαιρινές διακοπές δίνουν την δυνατότητα στα τα παιδιά να ασχοληθούν με άλλες πιο ξέγνοιαστες και ευχάριστες δραστηριότητες, να μείνουν περισσότερες ώρες με την οικογένειά τους χωρίς πίεση , έτσι ώστε όταν έρθει η ώρα της επιστροφής τους στα θρανία να έχουν περισσότερα εφόδια για να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες απαιτήσεις. Επίσης στον χώρο της εκπαίδευσης δίνεται μεγάλη έμφαση στο παιχνίδι, στις βιωματικές δραστηριότητες οι οποίες θα πρέπει να προσεγγίζονται με διερευνητικές μεθόδους, και στις εξωσχολικές δραστηριότητες.

Επανάληψη = διασκέδαση
Τα παιδιά πρέπει να παίρνουν μέρος σε δραστηριότητες που τους ενδιαφέρουν γιατί αυτό είναι ποιότητα ζωής. O γονιός κάποιες φόρες βομβαρδίζει το παιδί με δραστηριότητες που πιστεύει εκείνος ότι θα του δώσει ποιότητας ζωής, γιατί πιστεύει ότι με αυτό τον τρόπο θα γίνει ο καλύτερος μαθητής. Μια λοιπόν από αυτές τις δραστηριότητες είναι το παιδί να διαβάζει κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Η φιλοσοφία του παραδοσιακού εκπαιδευτικού συστήματος καλλιεργεί την άποψη ότι επιτυχία είναι η γρήγορη κατάκτηση των γνωστικών αντικειμένων και είναι εύλογο να υπάρχει η ανησυχία για το εάν τα παιδιά θα πρέπει να κάνουν επαναλήψεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Υπάρχουν τρόποι να γίνεται επανάληψη διασκεδαστικά.
Ένας τρόπος είναι οι γονείς να παίζουν παντού με το παιδί τους τις «ασκήσεις των 5 λεπτών», όπου ο γονέας παίρνει τη θέση του εκπαιδευτικού ακόμα και στη παραλία.

Τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά κατά τη διάρκεια των διακοπών και ιδιαίτερα όταν οι γονείς δεν έχουν 3 μήνες διακοπές;
Το παιδί μπορεί  να επιλέξει να ενταχθεί σε αθλητικές δραστηριότητες, σε ομάδες απασχόλησης (από τους τοπικούς συλλόγους), να εμπλακεί σε καλλιτεχνικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις, να ασχοληθεί με την φύση και με άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Έτσι θα το βοηθήσουμε να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα που θα στοχεύει στην κοινωνικοποίησή του, στην καλλιέργεια της προσωπικότητάς του, στην ανάδειξη των ταλέντων του, στην ωρίμανση, στην αυτοεκτίμηση και στην γενικότερη ψυχοσωματική εξέλιξή του. Ο γονιός μπορεί να στείλει το παιδί του σε κάποιες κατασκηνώσεις όπου υπάρχει δημιουργική απασχόληση των παιδιών μέσο ομαδικών παιχνιδιών και δραστηριοτήτων. Αρκετά μουσεία και οργανισμοί προσφέρουν καλοκαιρινά προγράμματα για παιδιά. Βασική επιδίωξη είναι η εξοικείωση των παιδιών με τον κόσμο των μουσείων καθώς και η ενίσχυση της συνεργασίας και των φιλικών σχέσεων μεταξύ τους.

Πηγη

Δυσλεξία και ομιλία στο παιδί: Τα συμπτώματα σε κάθε στάδιο ηλικίας

πηγη

Τα σημάδια της δυσλεξίας διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία. Εάν το παιδί σας έχει ένα ή δύο από τα παρακάτω συμπτώματα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει δυσλεξία.

Αλλά εάν έχει πολλά από τα παρακάτω συμπτώματα ανά ηλικία, τότε το παιδί σας να πρέπει να δει έναν ειδικό γιατρό για πιθανή δυσλεξία.

Δυσλεξία: Συμπτώματα στην προσχολική ηλικία

• Μιλάει αργότερα από ό,τι τα περισσότερα παιδιά.
• Έχει μεγαλύτερη δυσκολία από ό,τι τα άλλα παιδιά να προφέρει λέξεις. Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να διαβάσει αλλάζει το πρώτο γράμμα από κάποιες λέξεις, καθώς τις προφέρει δυνατά.
• Καθυστερεί να εμπλουτίσει με νέες λέξεις το λεξιλόγιό του και δυσκολεύεται να θυμηθεί τη σωστή λέξη.
• Έχει πρόβλημα στην εκμάθηση της αλφαβήτου, των αριθμών, των ημερών της εβδομάδας, των χρωμάτων, των σχημάτων, στο πώς να συλλαβίσει και στο πώς να γράψει το όνομά του.
• Έχει δυσκολία να απαγγέλλει απλά ποιηματάκια ή λέξεις με ομοιοκαταληξία.

Καθυστερεί να αναπτύξει επιδέξιες κινητικές ικανότητες. Για παράδειγμα, το παιδί σας μπορεί να καθυστερήσει να μάθει το πώς να κρατήσει ένα μολύβι σε θέση γραφής, το πώς να χρησιμοποιήσει τα κουμπιά και το φερμουάρ, ή το πώς να βουρτσίσει τα δόντια του.

Δυσλεξία: Συμπτώματα από το νηπιαγωγείο μέχρι τα 9-10 χρόνια

• Έχει δυσκολία στην ανάγνωση μεμονωμένων λέξεων που δεν περιβάλλονται από άλλες λέξεις.
• Δυσκολεύεται να μάθει τη σχέση μεταξύ γραμμάτων και ήχων.
• Συγχέει μικρές λέξεις όπως “σε” και “με”.
• Κάνει συχνά συγκεκριμένα λάθη στην ανάγνωση και αντίστοιχα ορθογραφικά λάθη, όπου συνήθως αλλάζει τη θέση γραμμάτων σε μια λέξη, ή εναλλάσσει το πρώτο με το τελευταίο γράμμα σε μικρές λέξεις.

Δυσλεξία: Συμπτώματα από την ηλικία των 10 έως την ηλικία των 14 ετών

• Κάνει ανάγνωση σε πιο αργό ρυθμό από ό,τι αναμενόταν.
• Αλλάζει τη σειρά των γραμμάτων σε κάποιες λέξεις.
• Καθυστερεί να αναγνωρίσει και να μάθει προθέματα, επιθήματα, λέξεις ρίζες και άλλες παραμέτρους ανάγνωσης και ορθογραφίας.
• Έχει δυσκολία στην ορθογραφία και μπορεί να γράψει την ίδια λέξη με διαφορετικούς τρόπους στην ίδια σελίδα.
• Αποφεύγει την ανάγνωση φωναχτά.
• Έχει δυσκολία με ασκήσεις/προβλήματα λέξεων στα μαθηματικά.
• Γράφει με δυσκολία ή έχει δυσανάγνωστη γραφή. Ή ο τρόπος που πιάνει το μολύβι/στυλό είναι περίεργος (με ολόκληρη την παλάμη) ή πολύ σφιχτός.
• Αποφεύγει να γράφει γενικώς.

Δυσλεξία: Συμπτώματα από το γυμνάσιο και μετά

• Πολύ αργή ανάγνωση με πολλές ανακρίβειες.
• Εξακολουθεί να συλλαβίζει λανθασμένα, ή να γράφει την ίδια λέξη με διαφορετικούς τρόπους σε ένα ενιαίο κομμάτι κειμένου.
• Αποφεύγει τα τεστ που απαιτούν ανάγνωση και γραφή και χρονοτριβεί σε τέτοιου είδους σχολικά προβλήματα/ασκήσεις.
• Έχετε πρόβλημα να κάνει περιλήψεις ενός κειμένου.
• Έχει μειωμένη ικανότητα μνήμης και χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει μια εργασία για το μάθημα από ό,τι αναμενόταν.
• Έχει φτωχό λεξιλόγιο και δεν μπορεί να αποθηκεύσει πολλές πληροφορίες από την ανάγνωση ενός κειμένου.

Πηγη