Πέμπτη 3 Μαΐου 2018

10 ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ



Αποτέλεσμα εικόνας για child talk
πηγη

Πόσο καθαρά πρέπει να μιλάει το παιδί μου; Χρειάζεται ή όχι λογοθεραπεία; Πώς θα προχωρήσουμε; Πότε πρέπει να ανησυχήσω; Σας έχουμε τις απαντήσεις σε 10 βασικά ερωτήματα που απασχολούν χιλιάδες γονείς παιδιών που αντιμετωπίζουν προβλήματα στον λόγο τους.

1. Σε ποια ηλικία πρέπει να αναζητήσω βοήθεια για το παιδί μου;
Ο λογοθεραπευτής ασχολείται με παιδιά από την παιδική τους ηλικία μέχρι και την ενηλικίωσή τους. Αν το παιδί σας παρουσιάζει δυσκολίες στο λόγο/ομιλία ή επικοινωνία, τότε θα είναι καλό να απευθυνθείτε άμεσα σε έναν λογοθεραπευτή για μια αξιολόγηση. Ο ειδικός θα σας κατευθύνει και θα σας προτείνει το κατάλληλο λογοθεραπευτικό πρόγραμμα.
2. Πώς οργανώνεται ένα πρόγραμμα λογοθεραπείας:
Το πρόγραμμα αποκατάστασης λόγου και ομιλίας είναι εξατομικευμένο. Ο θεραπευτής, βασιζόμενος στα αποτελέσματα της αξιολόγησης, θέτει στόχους και προσαρμόζει το θεραπευτικό πρόγραμμα ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου.
3. Πόσο διαρκεί η λογοθεραπευτική αποκατάσταση και με ποια συχνότητα;
Η διάρκεια και η συχνότητα της λογοθεραπείας ποικίλλει και εξαρτάται από έναν μεγάλο αριθμό παραγόντων. Ένας βασικός παράγοντας είναι το είδος και ο βαθμός των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το παιδί. Επίσης, εξαρτάται από την προσωπική ή/και οικογενειακή προσπάθεια που καταβάλλεται για να αντιμετωπιστούν αυτές οι δυσκολίες.
Σχετική εικόνα
πηγη
4. Μπορεί μια διαταραχή στον λόγο να επηρεάσει την σχολική επίδοση του παιδιού μου;
Παιδιά με διαταραχές στον λόγο είναι πιθανό να εμφανίσουν δυσκολίες στην σχολική τους επίδοση. Μπορεί να παρουσιάσουν δυσκολίες με την ανάγνωση, με την κατανόηση κειμένου ή/και νοήματος, με την οργάνωση του γραπτού λόγου ή/και της κριτικής τους σκέψης κ.ά. Οι πιθανότητες εμφάνισης αυτών των δυσκολιών ή/και ο βαθμός δυσκολίας μειώνεται, αν αντιμετωπιστούν εγκαίρως οι διαταραχές λόγου και ομιλίας.
5. Πόσο καθαρά πρέπει να μιλά το παιδί μου μέχρι τα δύο του χρόνια;
Για να αναπτυχθεί η ομιλία χρειάζεται να αναπτυχθεί ο «εσωτερικός λόγος». Οι λέξεις έρχονται για να αντικαταστήσουν τους υπάρχοντες τρόπους επικοινωνίας με ένα σύστημα αμεσότερο και με υψηλές προδιαγραφές εξέλιξης. Στα πρώτα στάδια ζωής όμως το σύστημα της γλώσσας εμφανίζεται απλοποιημένο. Μέχρι τα δύο τους χρόνια αλλά και στα αμέσως επόμενα, τα παιδιά χρησιμοποιούν «μωρουδίστικες» λέξεις, δηλαδή, λέξεις απλοποιημένες με συγκεκριμένους μηχανισμούς της ηλικίας τους, του σταδίου της φωνολογικής τους εξέλιξης και της νευρομυϊκής ικανότητας των οργάνων της άρθρωσης. Μέχρι τα δύο έτη χρησιμοποιούν έναν περιορισμένο αριθμών συμφώνων συνήθως τα «μπ, π, μ, τ, κι, γκι, νι, κ, γκ» ενώ μέσα στο εξάμηνο από 2,6-3 ετών μπορεί να εμφανιστούν τα «φ,β,ντ, λ, λι, χι,γι, χ, γ». Μέχρι τα δύο χρόνια οι λέξεις είναι ως επί το πλείστον μονοσύλλαβες ή δισύλλαβες.
Οι απλοποιήσεις των λέξεων συνήθως παρουσιάζουν:
  • Απαλοιφή ενός συμφώνου ή μιας συλλαβής («νάνα» αντί μπανάνα),
  • Απλοποίηση των συμφωνικών συμπλεγμάτων («_τίτι» αντί σπίτι),
  • Εναρμόνιση ενός συμφώνου ή φωνήεντος με το γειτονικό του ( «τότα» αντί κότα και «γιγί» αντί «κλειδί»),
  • Αλλαγή προς τα εμπρός ή προς τα πίσω της θέσης που αρθρώνεται ένα σύμφωνο στο στόμα («τιντί» αντί κλειδί),
  • Μετακίνηση ενός συμφώνου σε άλλη θέση μέσα στη λέξη («κσύλο» αντί σκύλο),
  • Προσθήκη συμφώνου ή φωνήεντος μέσα στη λέξη («γιέγια» αντί _έλα) και  αντικατάσταση των εξακολουθητικών συμφώνων από στιγμιαία («κιγκί» αντί κλειδί).
Είναι λογικό το παιδί να λέει ένα σύμφωνο σε μία λέξη αλλά να μην το λέει σε μια άλλη ή να το λέει στην αρχή αλλά όχι μέσα στη λέξη.
Σχετική εικόνα
πηγη
6. Το παιδί μου αντικαθιστά το «ρ» με άλλο σύμφωνο. Πότε θα πρέπει να ανησυχήσω;
Στην τυπική ανάπτυξη της ομιλίας το κενό που υπάρχει στη λέξη από την έλλειψη του «ρ» αντικαθίσταται από ένα άλλο ευκολότερο ως προς την άρθρωση σύμφωνο, το «λ». Έτσι το παιδί αντί να λέει «ρόδα» λέει «λόδα». Ένα παιδί θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει την εξέλιξη του φωνολογικού του συστήματος και να μιλά τελείως καθαρά μέχρι να πάει στην Α΄ τάξη. Εάν ένα παιδί δε λέει το «ρ» ή το αντικαθιστά με άλλο σύμφωνο ένα χρόνο πριν την Α΄ τάξη, η ομιλία θα πρέπει να εκτιμηθεί για να αποφασιστεί εάν χρειάζεται θεραπευτική παρέμβαση.
7. Γιατί είναι σημαντικό να αντιμετωπισθούν άμεσα οι δυσκολίες στο λόγο και στην ομιλία;
Παρότι το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε στο ότι το παιδί μας είναι μικρό και θα μιλήσει αργότερα. Αν υπάρχει υποψία για κάποια δυσκολία στην επικοινωνία και τον λόγο του παιδιού, θα ήταν χρήσιμο να λάβει μια λογοθεραπευτική αξιολόγηση, για να διαπιστωθούν τυχόν δυσκολίες. Η έγκαιρη παρέμβαση σε καθυστέρηση του λόγου ή διαταραχή, θα βοηθήσει το παιδί να αποφύγει τις δευτερογενείς συνέπειες, όπως: χαμηλή αυτοεκτίμηση, μειωμένη κοινωνική δραστηριότητα, φόβο για επικοινωνία και έκφραση και σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά, μαθησιακές δυσκολίες, που σχετίζονται με την εξέλιξη του λόγου τους.
8. Οι συχνές ωτίτιδες σχετίζονται με τις διαταραχές του λόγου – ομιλίας;
Οι συχνές ωτίτιδες στα παιδιά μπορεί να προκαλέσουν προσωρινά μικρή ή μεγάλη απώλεια ακοής. Τα παιδιά μαθαίνουν τη γλώσσα και την ομιλία ακούγοντας τους άλλους να μιλούν. Έτσι αν το ιστορικό του παιδιού είναι επιβαρυμένο με πολλές ωτίτιδες (κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του), μπορεί το παιδί να χάσει ήχους της ομιλίας οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την ομαλή ανάπτυξη του λόγου του κι έτσι τα παιδιά αυτά να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες ώστε να εμφανίσουν κάποια φωνολογική διαταραχή. Γι’ αυτό το λόγο,  θα πρέπει να ελέγχονται με μεγάλη προσοχή.
9. Το παιδί μου έχει «φτωχό» λεξιλόγιο. Τι μπορώ να κάνω;
Σε πολλά παιδιά παρατηρείται το φτωχό λεξιλόγιο αναλογικά με την ηλικία τους. Έτσι τα παιδιά δεν γνωρίζουν ή δε μπορούν να ανακαλέσουν ή χρειάζονται αρκετό χρόνο ώστε να βρουν την κατάλληλη λέξη κάθε φορά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν λάθος λέξεις ή να επαναλαμβάνουν εκείνες που έχουν μάθει συνεχώς ενώ θέλουν κάτι άλλο από αυτό που ονομάζουν ή ακόμα και να ξεσπούν θυμωμένα καθώς δεν βρίσκουν την κατάλληλη λέξη για να εκφραστούν. Ακόμα παρουσιάζουν δυσκολία στην κατανόηση του προφορικού λόγου των άλλων, δε μπορούν να εκτελέσουν με ευκολία απλές ή σύνθετες προφορικές οδηγίες και δεν μπορούν να σχηματίσουν ορθές προτάσεις. Σε κάθε περίπτωση η εκτίμηση και η παρέμβαση ενός ειδικού είναι απαραίτητη.
10. Το παιδί μου χρησιμοποιεί λίγες λέξεις όταν μιλάει πρέπει να ανησυχήσω;
Πρέπει να αναζητήσετε βοήθεια όταν η γλωσσική του συμπεριφορά δεν είναι η αναμενόμενη για τη χρονολογική του ηλικία. Για παράδειγμα ένα παιδί 2-3 ετών θα πρέπει να χρησιμοποιεί προτάσεις  με 4-5 λέξεις, να κάνει ερωτήσεις και να ακολουθεί σύνθετες οδηγίες. Βέβαια το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και μπορεί να αναπτύσσεται με γρήγορο ή αργό ρυθμό από το αναμενόμενο, αλλά να υπάρχει συνεχής ανάπτυξη. Αν το παιδί δεν έχει κατακτήσει αυτές τις δεξιότητες που αντιστοιχούν στο ηλικιακό στάδιο ανάπτυξης της ομιλίας, τότε χρήζει λογοθεραπευτικής αξιολόγησης.

 


Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Οταν τα «πρωτάκια» δεν είναι έτοιμα για τη φοίτηση στο Δημοτικό



Αποτέλεσμα εικόνας για παιδι νηπιαγωγειο δημοτικο
πηγη

Οταν τα «πρωτάκια» δεν είναι έτοιμα για τη φοίτηση στο Δημοτικό

Ολοκληρώνοντας το Νηπιαγωγείο, η μετάβαση στην Πρώτη Δημοτικού δεν είναι εγγυημένη για όλα τα παιδιά. Εφόσον προκύψουν ενδείξεις από τη διαδικασία ανίχνευσης της «σχολικής ετοιμότητας», ορισμένα εξάχρονα θα χρειαστεί να επαναλάβουν την τάξη. Πολλοί γονείς αντιδρούν. Κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν την επαναφοίτηση ως μια ευκαιρία να θεμελιώσουν καλύτερο σχολικό μέλλον για το παιδί τους.

«Οι γονείς θεωρούν δεδομένο ότι το παιδί τους θα πάει στην Πρώτη Δημοτικού, ενώ αισιοδοξούν πως τυχόν δυσκολίες θα ξεπεραστούν στο Δημοτικό», θα πει η κυρία Αννα Δεμέναγα, ειδική παιδαγωγός. «Οταν με ενημέρωσαν στο Νηπιαγωγείο ότι το παιδί δεν συμμετείχε στα δρώμενα ή στις εργασίες, αιφνιδιάστηκα», θυμάται η Χ.Κ., μητέρα του 6χρονου Γιάννη. «Κάποια θέματα συναισθηματικής ανωριμότητας και λόγου είχαν εντοπιστεί στον παιδικό σταθμό, είχαμε ήδη ξεκινήσει υποστήριξη και, διαπιστώνοντας μεγάλη βελτίωση, περίμενα πως θα είχε ομαλή πορεία», αναφέρει. Επιπλέον, η Χ.Κ. στάθηκε άτυχη σε ό,τι αφορούσε το περιβάλλον: «Το παιδί επέστρεφε στεναχωρημένο από το σχολείο. Παραπονιόταν πως οι συμμαθητές τους το κορόιδευαν ενώ οι παιδαγωγοί τού φώναζαν συνεχώς. Καθυστερημένα μου ζητήθηκε γνωμάτευση από το ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διάγνωσης Διαφοροδιάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών), την οποία και εξασφάλισα – εκεί, συνιστούν επαναφοίτηση».
Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι δυσκολίες στην Πρώτη Δημοτικού αρχίζουν μετά τα Χριστούγεννα. «Οταν κατάλαβα ότι το παιδί μου δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί, αποφάσισα την επαναφοίτηση. Δεν ήθελα να γίνει ξανά στόχος πειραγμάτων, να απορρίψει το σχολείο αλλά ούτε και να χρειαστεί να επαναλάβει την Πρώτη Τάξη», λέει η μητέρα του Γιάννη. Οσο για αντιδράσεις από τον οικογενειακό περίγυρο; «Πώς θα του φανεί που θα είναι με τον μικρότερο ξάδερφό του στο Νήπιο; τηλεφωνούσαν οι συγγενείς· δεν έδινα σημασία», καταλήγει.
Για τη Ν.Π., τα πράγματα με τον Νικόλα, εντελώς διαφορετικά: η απόφαση για επαναφοίτηση στο Νηπιαγωγείο ανήκει αποκλειστικά στην ίδια, καθώς ο πατέρας είχε αντίθετη άποψη ενώ ούτε οι ειδικοί συνιστούσαν κάτι τέτοιο. Το παιδί, γεννημένο τέλος Δεκεμβρίου, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα – εκτός της ανωριμότητας. «Πήγαινα να δω τις ζωγραφιές του στο σχολείο και μου έλεγε, θα τις καταλάβεις, είναι οι χειρότερες», θυμάται. «Γύρω στον Νοέμβριο, η δασκάλα με ενημέρωσε ότι υστερεί κάπως αφού τα υπόλοιπα παιδιά αναγνώριζαν αριθμούς, έκοβαν καλύτερα με το ψαλίδι... Η εικόνα του παιδιού βελτιώθηκε μετά τα Χριστούγεννα. Εκλεισα ραντεβού με αναπτυξιολόγο, όταν έμαθα πως έτσι γίνεται η σωστή αξιολόγηση του παιδιού. Ο γιατρός θα κατευθύνει τους ειδικούς».
Ποιες οι απορίες της μητέρας; «Συμφωνούν οι δεξιότητες του παιδιού μου με την ηλικία του; Είναι έτοιμο για την Πρώτη Δημοτικού; Παράλληλα, επισκέφθηκα ιατροπαιδαγωγικό κέντρο». Ο σύζυγος, εντελώς αρνητικός: «Θεωρούσε ότι έχουμε το πιο έξυπνο παιδί του κόσμου, δεν ήθελε να το διερευνήσουμε. Τελικά, το πήγα μόνη. Μερικά παιδιά χρειάζονται υποστήριξη για να “ξεκλειδώσουν”. Αλλωστε, ελέγχουν την ωριμότητα του παιδιού, όχι την εξυπνάδα». Ποιο το αποτέλεσμα της αξιολόγησης για τον Νικόλα; «Αν και τόσο το ιατροπαιδαγωγικό όσο και η αναπτυξιολόγος αποφάνθηκαν ότι το παιδί μπορεί να φοιτήσει στην Πρώτη Δημοτικού, τα συμπεράσματα ελαφρώς αποκλίνοντα: στο πρώτο, όταν με ρώτησαν “προτιμάτε ένα ισορροπημένο παιδί ή έναν καλό μαθητή;”, απάντησα “γιατί να μην τα συνδυάσουμε;”. Η αναπτυξιολόγος, αν και έδωσε το πράσινο φως για το Δημοτικό, τόνισε ότι πρόκειται για ρίσκο σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές του επιδόσεις, λόγω της ηλικίας του. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρη για το πώς θα εξελιχθεί ο Νικόλας. Γιατί να μην εξαλείψω τουλάχιστον τον ανασταλτικό παράγοντα της ηλικίας;».
Η στάση των γονέων
Οπως επισημαίνει, τέλος, η ειδική παιδαγωγός, Αν. Δεμέναγα: «Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς πως το παιδί εισπράττει ό,τι αισθάνονται. Απογοήτευση, στενοχώρια και στρουθοκαμηλισμός στα προβλήματα, το αγγίζουν. Αντίθετα, το παιδί καταλαβαίνει όταν είναι σίγουροι πως η επαναφοίτηση θα είναι προς όφελός του».

Υπό αναπτυξιακή παρακολούθηση

Σύμφωνα με την κυρία Κωνσταντίνα Γκόλτσιου, παιδίατρο - αναπτυξιολόγο, «η “σχολική ετοιμότητα” ορίζεται όχι μόνον από το νοητικό επίπεδο του παιδιού, αλλά και από τη συναισθηματική ωριμότητα, τις κοινωνικές δεξιότητες, την ωριμότητα του λόγου, της αδρής και λεπτής κίνησης, η οποία φθάνει σε ικανοποιητικό βαθμό για τα περισσότερα παιδιά από την ηλικία έναρξης φοίτησης στο σχολείο. Τέτοιο θέμα εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά που είναι γεννημένα προς το τέλος του χρόνου, πρόωρα ή με αναπτυξιακές δυσκολίες. Οταν οι γονείς ή η δασκάλα διαπιστώσουν ότι το παιδί τους δεν αναπτύσσεται όπως τα άλλα παιδιά σε κινητικότητα, λόγο, κοινωνική επαφή, οπτικοκινητικό συντονισμό, αντίληψη ή κρίση, συνιστάται πλήρης αναπτυξιολογικός έλεγχος, δίνονται κατευθυντήριες οδηγίες και το παιδί τίθεται υπό αναπτυξιακή παρακολούθηση.

Σε ό,τι αφορά τον ιδανικό χρόνο αξιολόγησης της σχολικής ετοιμότητας, ισχύει η αρχή «όσο πιο νωρίς, τόσο πιο καλά». Ιδανικά, γίνεται στις αρχές, έτσι ώστε να δοθεί χρόνος για να καλύψει το παιδί τις όποιες ανάγκες, μέσω παρέμβασης και να υπάρχει παρακολούθηση. Το ζητούμενο είναι όχι μόνο να είμαστε βέβαιοι ότι το κάθε παιδί είναι έτοιμο αναπτυξιακά να μεταβεί στο Δημοτικό, αλλά και από το προνήπιο στο νήπιο. Να τονιστεί πως μία βεβιασμένη ένταξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση θα μπορούσε να δημιουργήσει μαθησιακά κενά, ψυχολογικά προβλήματα, συναισθήματα απόρριψης, άγχους, κατάθλιψης και ενδεχομένως αντιδραστική, αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά με επακόλουθο την περιθωριοποίηση στο απώτερο μέλλον».

Πηγη

 


Παρασκευή 27 Απριλίου 2018

Πρακτικές οδηγίες για μαθητές και γονείς για το άγχος των Πανελλαδικών Εξετάσεων



Αποτέλεσμα εικόνας για διαχείριση άγχους εξετάσεων
πηγη

Πρακτικές οδηγίες για μαθητές και γονείς για το άγχος των Πανελλαδικών Εξετάσεων

“Ο γιος μου διαβάζει, για να δώσει πανελλήνιες. Έχει πολύ άγχος. Ο αδερφός του άλλαξε δωμάτιο, για να μην τον ενοχλεί.
Έχει βάλει υψηλούς στόχους και αγχώνεται, γιατί ανησυχεί ότι δεν θα τα καταφέρει. Λέει ότι δεν του φτάνει ο χρόνος και ότι δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Είναι καλός μαθητής, αλλά ανησυχεί μήπως ξεχνάει αυτά που διαβάζει. Το βράδυ αργεί να κοιμηθεί. Δεν τρώει καλά. Πήρα άδεια από τη δουλειά μου, για να είμαι σπίτι και να τον βοηθάω όσο μπορώ. Τι μπορώ να κάνω, για να μην αγχώνεται τόσο πολύ;”.
“Σε λίγες μέρες ξεκινάνε οι εξετάσεις και έχω πολύ άγχος”, λέει μαθήτρια της Γ Λυκείου. “Όσο περνάει ο καιρός, νιώθω ότι το άγχος μου θα είναι τόσο μεγάλο που δεν θα καταφέρω τίποτα και σκέφτομαι ότι δεν θα πάω να γράψω. Οι γονείς μου με πιέζουν. Μου λένε ότι πρέπει να διαβάζω περισσότερο, ότι έχω ικανότητες και ότι μπορώ να κάνω πολλά περισσότερα από αυτά που καταφέρνω ως τώρα. Εγώ όμως αγχώνομαι περισσότερο και δεν μπορώ να το ελέγξω. Τι να κάνω;”.
Το άγχος είναι φυσιολογικό και δημιουργικό, μέχρι κάποιο βαθμό. Κινητοποιεί σε δύσκολες και προκλητικές φάσεις της ζωής, ώστε κανείς να καταβάλει το μέγιστο των προσπαθειών του, προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του.


Ωστόσο το άγχος γίνεται επικίνδυνο και μπορεί να κάνει κακό, όταν είναι ανεξέλεγκτο. Τότε:
• περιορίζει την πραγματική ικανότητα για επίδοση και
• προκαλεί δυσφορία


Είναι σημαντικό να μπορεί κανείς να αναγνωρίσει πότε το άγχος ξεπερνά τα επίπεδα στα οποία μπορεί να είναι βοηθητικό. Οι παρακάτω αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού ή του έφηβου μπορεί να αποτελούν προειδοποιητικά σημεία:
1. ευερεθιστότητα- έλλειψη υπομονής
2. δυσκολίες συγκέντρωσης
3. δυσκολίες στη μνήμη και στην ικανότητα για μάθηση
4. έντονη ανησυχία για την απόδοση και τις εξετάσεις
5. άγχος για μικροπράγματα
6. εύκολα ξεσπάσματα σε κλάμα ή θυμό
7. αίσθημα μοναξιάς, θλίψης, παρεξήγησης από τους άλλους
8. αίσθημα κόπωσης
9. διαταραγμένος ύπνος
10. δυσπεψία, μειωμένη όρεξη για φαγητό


Το άγχος των εξετάσεων συνήθως συνδέεται με τον φόβο που νιώθει ο μαθητής μήπως απογοητεύσει τους γονείς του ή ματαιωθούν οι προσδοκίες που έχει από τον εαυτό του. Κινητοποιείται από αρνητικές σκέψεις, ενισχύεται μέσα από αυτές και τελικά, μπορεί να ακινητοποιηθεί και να εγκαταλείψει την προσπάθειά του. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαιτίας των αρνητικών σκέψεων που κάνει, όταν αγχώνεται, άθελά του συμπεριφέρεται σαν να είναι σίγουρος ότι θα αποτύχει, με πιθανό αποτέλεσμα την πραγματική αποτυχία, παρά τις ικανότητές του.
Πρακτικές οδηγίες για τους μαθητές: (εκτυπώστε το και δώστε το στα παιδιά σας)


Προγραμματίστε:
• Οργανώστε την ύλη σας
• Μην αφήνετε την επανάληψη για την τελευταία στιγμή
• Αποφύγετε να ξενυχτάτε πριν τις εξετάσεις
• Φροντίστε τον εαυτό σας
• Φροντίστε τον ύπνο και τη διατροφή σας
• Συζητήστε με την οικογένειά σας τους τρόπους που θα διευκολύνουν τη μελέτη σας
• Κάντε ευχάριστα διαλείμματα


Ετοιμαστείτε για τη μέρα των εξετάσεων:
Προετοιμαστείτε πρακτικά (ξυπνήστε νωρίς, φάτε πρωινό, πάρτε τα απαραίτητα για την εξέταση, φτάστε έγκαιρα στον τόπο της εξέτασης)
Κατά την εξέταση συγκεντρωθείτε και χαλαρώστε:
• Αναπνέετε ήρεμα
• Διαβάστε προσεκτικά τις ερωτήσεις και οργανώστε το χρόνο σας
• Χρησιμοποιήστε πρόχειρο για να οργανώσετε τις σκέψεις σας
• Αν κολλήσετε σε μια ερώτηση, προχωρήστε στην επόμενη
• Αφήστε χρόνο για να ξαναδιαβάσετε τις απαντήσεις σας
Οι εξετάσεις τελείωσαν, μπορείτε να ξεκουραστείτε!
Να θυμάστε: Η ζωή συνεχίζεται και μετά τις εξετάσεις. Μια αποτυχία, μικρή ή μεγάλη, δεν είναι το τέλος του κόσμου, ακόμα κι αν φαίνεται έτσι.
Θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες για να δοκιμαστείτε και να πετύχετε στους μελλοντικούς σας στόχους.


Πρακτικές οδηγίες για γονείς
• Δώστε θάρρος, όχι πίεση
• Ενισχύστε την προσπάθεια χωρίς κριτική
• Δημιουργήστε για το μαθητή περιβάλλον κατάλληλο για μελέτη
• Συμβουλευτείτε ειδικούς αν αισθάνεστε ότι το χρειάζεστε
Οι εξετάσεις είναι σημαντικές- αλλά δεν αποτελούν τη μόνη οδό για τη μελλοντική επιτυχία και ευτυχία.
Ο κύριος σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθήσει τους νέους ανθρώπους να μαθαίνουν να ανταποκρίνονται με επιτυχία στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. Επομένως, ο στόχος των γονιών και των εκπαιδευτικών είναι να βοηθήσουν τους μαθητές να αγαπήσουν τη μάθηση και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες –και στην δύσκολη στιγμή των εξετάσεων- που θα επιτρέψουν στο παιδί να συνεχίσει και μετά απ’ αυτές να θέλει να μαθαίνει.

 Πηγη


Πέμπτη 26 Απριλίου 2018

Νταντά ή γιαγιά; Ιδού η απορία…



Αποτέλεσμα εικόνας για νταντα η γιαγια
πηγη

Νταντά ή γιαγιά; Ιδού η απορία…

Σε κάθε ζευγάρι γονέων, οι οποίοι πέρα από το γονεϊκό ρόλο που έχουν να επιτελέσουν χρειάζεται να ανταποκριθούν και στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις, αργά ή γρήγορα θα γεννηθεί το ερώτημα, τι θα ήταν καλύτερο για το παιδί; Να το φροντίσει η γιαγιά και ο παππούς ή μήπως ένα τρίτο πρόσωπο-η νταντά, η οποία είναι επαγγελματίας και μπορεί να ανταποκριθεί με διαφορετικό τρόπο στις ανάγκες του παιδιού τους;

Εξετάζοντας την πρώτη περίπτωση, θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά ότι η παρουσία και μόνο της γιαγιάς και του παππού λειτουργεί θετικά ως προς το παιδί. Αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, όταν συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινή φροντίδα του και ουσιαστικά στο μεγάλωμα του, ως βοήθεια και προς τους γονείς του. Από την άλλη πλευρά το ίδιο το παιδί, αισθάνεται σιγουριά και ασφάλεια, βρισκόμενο με τόσο αγαπημένα του πρόσωπα καθημερινά, τα οποία έχουν αναλάβει τη φροντίδα του, τη διαπαιδαγώγηση και την ψυχαγωγία του, σε ένα μεγάλο ποσοστό. Επιπλέον, αποκτά συναισθηματικό δέσιμο και με σημαντικά άλλα πρόσωπα στη ζωή του, τα οποία θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας υγιούς και ισορροπημένης προσωπικότητας.

Το ίδιο ασφαλείς και σίγουροι αισθάνονται και οι γονείς, οι οποίοι αποφασίζουν να εμπιστευτούν τη φροντίδα του παιδιού τους και σε δικά τους αγαπημένα πρόσωπα, όπως είναι ο παππούς και η γιαγιά. Η αγωνία τους για το πώς περνάει το παιδί τους, αν είναι χαρούμενο, αν έφαγε, αν κοιμήθηκε μετριάζεται καθώς γνωρίζουν ότι βρίσκεται με ανθρώπους που το αγαπούν ανιδιοτελώς και προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν.
Αποτέλεσμα εικόνας για νταντα η γιαγια
πηγη

Τα πράγματα μπορεί να περιπλακούν και να δημιουργηθούν προβλήματα όταν από την πλευρά των ενηλίκων, των γονέων και των παππούδων δηλαδή, δεν έχουν από την αρχή καθοριστεί τα όρια. Για παράδειγμα, οι παππούδες πολλές φορές έχουν την τάση να παρεμβαίνουν και να εμπλέκονται υπερβολικά στη διαπαιδαγώγηση των εγγονιών τους, ερχόμενοι σε αντίθεση με αυτά που πιθανόν να έχουν θέσει οι ίδιοι οι γονείς στα παιδιά τους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να υπάρχει μια κοινή γραμμή και από τις δύο πλευρές και για την αποφυγή εντάσεων αλλά και για να μην μπερδεύεται το παιδί για τι πρέπει να ακολουθήσει και ποιον πρέπει να ακούσει. Επίσης, από την πλευρά των γονέων, είναι σημαντικό να κατανοηθεί από την αρχή, ότι η βοήθεια του παππού και της γιαγιάς είναι εθελοντική και πως δεν μπορούν να αναλάβουν εξ’ολοκλήρου το ρόλο του γονέα, όταν τουλάχιστον δεν συντρέχει κάποιος σημαντικός λόγος, τουλάχιστον. Αυτός, ο ρόλος ανήκει αποκλειστικά στους γονείς και είναι σημαντικό να τον αναλαμβάνουν με κάθε υπευθυνότητα.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλοί γονείς, που προτιμούν ως καλύτερη λύση για τη φροντίδα και τη φύλαξη του παιδιού τους, ένα ουδέτερο πρόσωπο προς αυτούς και το παιδί, μια νταντά. Αυτό, συμβαίνει καθώς οι ίδιοι οι γονείς αισθάνονται ασφάλεια να εμπιστευτούν έναν επαγγελματία ως προς τη φροντίδα και τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, ο οποίος έχει όλες τις απαραίτητες γνώσεις για να ανταποκριθεί με επιτυχία σε αυτό το σκοπό. Επίσης, για τους γονείς είναι πιο εύκολο να συνεργαστούν μαζί της καθώς είναι πιθανόν να ακολουθήσει το πρόγραμμα που θα της υποδείξουν ότι επιθυμούν να έχουν για το παιδί τους, αλλά και το ίδιο το παιδί αποκτά μια καθημερινή ρουτίνα, που ούτως ή άλλως είναι ωφέλιμη για την ανάπτυξη του. Επιπλέον, το παιδί αρέσκεται στο γεγονός ότι ένας άνθρωπός έχει την αμέριστη προσοχή του και το φροντίζει, ενώ εξοικειώνεται και με ανθρώπους εκτός του οικογενειακού του περιβάλλοντος, βοηθώντας το να προσαρμόζεται εύκολα και σε άλλες άγνωστες συνθήκες.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τη φροντίδα του παιδιού τους σε ένα άγνωστο άτομο και για αυτό και η επιλογή του προσώπου αυτού είναι μια αρκετά στρεσογόνος διαδικασία για τους ίδιους. Το κόστος είναι ακόμα ένας αποτρεπτικός παράγοντας για την επιλογή της νταντάς. Επιπλέον, για το ίδιο το παιδί, τουλάχιστον στην αρχή, η συνύπαρξη με ένα άγνωστο άτομο το δυσκολεύει και δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. Σε αυτό, σημαντική είναι η συμβολή των γονέων του, δείχνοντας από την πλευρά τους ψυχραιμία και δηλώνοντας την παρουσία τους ανά πάσα στιγμή. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί αισθάνεται ασφάλεια και σιγουριά.

Γενικότερα, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι όποια λύση και αν προτιμήσουν οι γονείς για τη φροντίδα και τη φύλαξη του παιδιού τους, οι ίδιοι χρειάζεται να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες μέσα στις οποίες το παιδί θα αισθάνεται ασφάλεια, σιγουριά, εμπιστοσύνη, αγάπη και φροντίδα.  

Πηγη


Τετάρτη 25 Απριλίου 2018

Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση



Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση 

Κινέζοι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη τεχνική μαγνητικής απεικόνισης μπορούν να εντοπίσουν μη φυσιολογικές συνδέσεις στους εγκεφάλους των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Radiology.

Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση | in.gr 

Κινέζοι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη τεχνική μαγνητικής απεικόνισης μπορούν να εντοπίσουν μη φυσιολογικές συνδέσεις στους εγκεφάλους των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Radiology.
Επιστημονική ομάδα του Γενικού Νοσοκομείου του Πεκίνου, χρησιμοποίησαν την τεχνική DTI (diffusion tensor imaging) για να μελετήσουν την λευκή ουσία του εγκεφάλου. Συγκεκριμένα συνέκριναν τα αποτελέσματα της απεικονιστικής εξέτασης στην οποία είχαν υποβληθεί 21 αγόρια και κορίτσια προσχολικής ηλικίας (κατά μέσο όρο τεσσάρων ετών) με αυτισμό και 21 συνομήλικα παιδιά χωρίς αυτισμό.
Τα παιδιά με αυτισμό είχαν σημαντικές διαφορές στο δίκτυο των λεγόμενων βασικών γαγγλίων, ένα σύστημα του εγκεφάλου που παίζει σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά. Επίσης είχαν διαφορές στο παραμεταιχμιακό και μεταιχμιακό σύστημα που επίσης παίζει ρόλο στη συμπεριφορά.
Από τη μελέτη ουσιαστικά προκύπτει ότι οι τροποποιημένες εγκεφαλικές διασυνδέσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο στη μη φυσιολογική εγκεφαλική ανάπτυξη των μικρών παιδιών με αυτισμό και συντελούν σε προβλήματα στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα που σχετίζονται με την συγκεκριμένη διαταραχή.
«Η ανακάλυψη αυτή ενδεχομένως να αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο για τη διάγνωση και τη θεραπεία των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό», λέει ο Δρ Λιν Μα, ακτινολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο του Πεκίνου.

Πηγη